Mecalis-i Seba, yedi meclisten oluşan bir eserdir ve her meclis, Mevlana'nın derin tasavvufi düşüncelerini, insan ruhunun inceliklerini ve varoluşun anlamını irdelemektedir. İlk mecliste, insanın kendisiyle yüzleşmesi ve içsel bir yolculuğa çıkması gerektiği vurgulanır. İkinci mecliste, sevgi ve aşkın önemi üzerinde durulur; Mevlana, aşkın insanı yücelten bir güç olduğunu ifade eder. Üçüncü meclis, insan ilişkilerinin nasıl olması gerektiği üzerine yoğunlaşır; hoşgörü ve anlayış, burada temel değerler olarak öne çıkar. Dördüncü mecliste ise, maneviyatın günlük hayatta nasıl uygulanması gerektiği tartışılır. Beşinci mecliste, ölüm ve ötesi üzerine düşünceler yer alırken, altıncı mecliste, insanın varoluş amacı sorgulanır. Son mecliste ise, tüm bu öğretilerin bir bütün olarak nasıl hayata geçirebileceği üzerinde durulur. Eser, okuyucuyu düşünmeye, sorgulamaya ve içsel bir değişim yaşamaya teşvik etmektedir.