Anı değil, ders notları gibi hissettim
Orhan Kemal'in bu kitabı okurken beklediğim sıcaklığı, o meşhur romancı dili bulamadım — sanki iki dev yazarın birbirlerine olan hayranlığını anlatmak yerine, Kemal kendini geri çekip, Nazım'ı bir tarihî figür gibi, mesafeli ve biçimsel bir şekilde sunuyor, oysa bana göre böyle bir anı kitabında paylaşılan anların içinde yazarın kendi sesi, kendi hissi çok daha güçlü olmalıydı.



















