Orhan Kemal, Nazım Hikmet’in eserlerini, onun toplumsal duyarlılığı ve insan hakları konusundaki tutumuyla değerlendirir. Hikmet’in şiirleri ve yazıları, sadece sanatsal bir ifade değil, aynı zamanda bir toplumsal eleştiri ve mücadele aracıdır. Kemal, Hikmet’in eserlerinin arka planında yatan duygusal ve ideolojik derinlikleri açığa çıkararak, okuyucuya Hikmet’in sanatıyla olan bağını daha iyi anlama fırsatı sunar. Bu bağlamda, Kemal'in bakışı, Hikmet'in eserlerinin hem bireysel hem de toplumsal bir anlam taşıdığını gösterir.