Ritim ve Sessizlik Arasında Sıkışmış Bir Ruh
Erbaş'ın bu kitabı beni okurken nefes almakta zorladı — ve bu çok amaçlı bir zorluk. Metinler kısa, kesik kesik, sanki birisi söze başlayıp ortasında duruyor, ama bu akışkanlığı bozmuyor aksine derinleştiriyor. Tempo hiç sakinleşmiyor, her sayfada bir çeşit hızlı çarpıntı hissettim, ama çok garip bir şekilde o hızlılık seni yavaşlamaya zorlayan bir dinginliğe dönüşüyor. Kelimeler sanki birbirini kovalıyor ama hiçbiri ötekine yetişemiyor — ve işte o boşlukta, o yakalanmayan mesafede, kitabın gerçek gücü yatıyor.


















