Hiçbir yere varmayan bir yolculuk
K.'nin Şato'ya ulaşma çabasını sembolik bir direniş hikayesi olarak okumaya çalıştım ama sonunda sadece kişisel bir tıkanıklığın sayfalar boyunca tekrarlandığını gördüm—bürokratik yapı ne kadar da iyi temsil edilmiş olsa, karakterin içinde hiç gelişim yok, sadece aynı çaresizliğin döngüsü var. Aidiyet ve aşk gibi duyguların işlenişi de bana çok soyut kaldı, sanki Kafka okuru olup biteni kendi zihninde tamamlaması için bırakıyor ama ben tamamlanmamış bir yapıda boş boş dolaşmış hissettim.
































