Kafka'nın Belirsizliği Beni Yordu
Savaşın psikolojik etkilerini anlatacağını düşündüm ama Kafka, karakterlerin iç dünyasını o kadar soyut ve çerçevesiz işliyor ki, savaşın gerçek yıkımı hiç hissettirmedi—sadece okur olarak ben de kayıp, belirsiz bir ortamda dolaştığımı hissettim ve bu da kötü bir şekilde. Varoluşsal kaygıyı anlıyorum ama bir noktada anlatıda bir zemin, bir duygusal çekiş olması gerekmez miydi?





















