Gerilim ve Monotonluk Arasında Sallanıyor
Blanc de Venue Malikânesi'nin gizemli atmosferi başta beni çekti, ama kitabın ritmi biraz bozuk. İlk bölümlerde geçmişin sırlarını çözmek için heyecanlı bir tempoda ilerliyorsun, sonra birden aynı şeyler tekrar tekrar anlatılıyor gibi hissettiriyor—sanki yazar kendi kurduğu gerilimi biraz kaybetti. Karakterlerin iç dünyası ilginç, özellikle de o inatçı evladın motivasyonları, ama bazen diyaloglar uzuyor, gereksiz detaylara takılıyor. Sonunda iyileşiyor ve merakın tatmin oluyor, fakat bütün kitap boyunca o başlangıçtaki çekimi geri kazanmıyor—daha sıkı bir kurguyla çok daha etkileyici olabilirdi.















