Hız Var, Ama Nefes Almaya İzin Vermiyor
Kitabın tempo gerçekten öyle savunulduğu gibi — ilk yarıda sizi neredeyse zorlayarak ileriye sürüklüyor, sayfa çevirmeyi durduramıyorsunuz. Ama bu hız beni kimi zaman karakterlerin içsel çatışmalarını yeterince yaşamama engel oldu; olay örgüsü çok hızlı ilerlediği için duygusal derinlik biraz kayıp gidiyor. İkinci yarısında tempo biraz dengeleniyor ama ilk etapta o kaçamak hissi beni rahatsız etti — sanki yazar okuyucunun düşünmesine vakit vermemek için kasti olarak gaz basıyor. Yine de sizi kitaptan ayırmayan bir çekişi var; sorun şu ki bu çekiş bazen kaliteden ziyade sadece hız üzerine kurulu.















