Kazı ve Çıkmazlar
Keskin'in bu kitabında beni cezbeden şey, soyut imgelerle somut acıları yan yana koyarak bir çeşit 'katmanlar arkeolojisi' yapması—ama açıkçası bazı şiirlerde bu katmanlar biraz fazla yoğun hale geliyor, sanki her satırda bir anlam gömülü olması gerekiyormuş gibi bir baskı hissettim. Yine de "Sulukule" ve "Gazze" gibi şiirlerde bu sıkışmışlık bir güce dönüşüyor, çünkü orada sıkışmışlık gerçek bir duruş haline geliyor.













