Duygu ile Mesafe Arasında
Yanık'ın karakterin iç çalkantısını anlatırken kullandığı kırık, nefes nefese cümleler gerçekten etkileyici — sanki adamın düşüncelerinin içinde yüzüyorsun. Ama açıkçası bazı yerlerde anlatım o kadar yoğun hale geliyor ki ne dediğini kaçırıyorsun; biraz daha temiz ve direkt olabilirdi bence. Yine de, özellikle yalnızlık ve yakınlık arasındaki o ince çizgiyi yazarın nasıl kelimelerle işlediğini görmek harika.













