Tempo değişiklikleriyle ruh hali çizerek ilerliyor
Nurullah Genç'in bu kitabı okurken fark ettim ki, yazarın tempo oyunları sadece sayfa çevirmek için değil—sanki her bölümün hızı, okurun iç dünyasını hazırlamak için tasarlanmış. Hızlı akan kısımlar seni çekip götürürken, aniden yavaşlayan pasajlarda nefes almaya zorlayıp duraksatıyor; bu ritim, kitabın konusuyla öyle iç içe geçmiş ki, okurken kendi yanılgılarının içinde yüzüyor gibiyim. Özellikle orta bölümlerdeki bu akıcılık—ne çok hızlı, ne çok yavaş—beni kitaptan koparmadı, aksine daha da derinleştirdi.



















