Hızlı Kalp Atışları Gibi Yazılmış
Tazeoğlu'nun ritmi beni hiç rahat bırakmadı—sanki her sayfada nefes tutuyordum. Kısa, keskin cümlelerle başlayan bölümler birden uzun, içli paragraflara dönüşüyor ve bu oyunsu tempo tam da aşkın çılgınlığını yansıtıyor. Okurken fark ettim ki yazarın hızı benim duygularımla senkronize olmuş; acı anlarında yavaşlıyor, ümit anlarında hızlanıyor. Bir nefeste bitirmek istediğim ama her sayfasında duraksayıp cümlelerini tekrar okuduğum, nadir kitaplardan biri oldu bu.













