SA
Suat Aydeniz🌱Yeni Okur
@suat_aydeniz_36
Alıntı
“Zaman sevgiyi sınayan öyle bir mihenk taşıdır ki, ölmez sanılan sevgileri bu kutsal taşın üzerinde kurban eder...”— Resimde Görünmeyen, A. Ali Ural (s. 113)
0 izlenme·7ay
Deneme, edebiyat dünyasında düşüncelerin ve kişisel görüşlerin özgürce ifade edildiği bir türdür. Bu tür, 16. yüzyılda Michel de Montaigne'in eserleriyle popülerlik kazanmış ve zamanla farklı yazarlar tarafından çeşitlenmiştir. Yerli edebiyatımızda ise Ahmet Hamdi Tanpınar, Cemil Meriç ve Nurullah Ataç gibi yazarlar, deneme türünün önemli temsilcileri arasında yer alır. Bu eserlerde, yazarların hayat, sanat, toplum ve birey üzerine derin düşünceleri, okuyucuya yeni bakış açıları sunar. Denemeler, genellikle bireysel deneyimlerin ve gözlemlerin paylaşılmasıyla ortaya çıkar. Okuyucu profili geniştir; düşünce dünyasını zenginleştirmek, farklı bakış açıları keşfetmek isteyenler için ideal bir türdür. Denemeler, edebi bir dil kullanarak okuyucuya hem eğlence hem de bilgi sunma amacını taşır. Bu nedenle, edebiyat ve düşünce hayatına ilgi duyan herkes için değerli bir okuma deneyimi sunar.
“Zaman sevgiyi sınayan öyle bir mihenk taşıdır ki, ölmez sanılan sevgileri bu kutsal taşın üzerinde kurban eder...”— Resimde Görünmeyen, A. Ali Ural (s. 113)
“Sesini bazen başkalarında bulduğumu sanırım.”— Kuzey, Burhan Sönmez (s. 142)
“"Böylesine güzel bir gökyüzünün altında,bu kadar kötü insan nasıl yaşayabilir."”— Hüzünlü Bir Ponçik, Çağrı Taner
“İsrail, Filistinlilerin işgal edilmiş toprakları üzerine inşa edilmiş bir gecekondudur.”— Öğle Uykusu, İbrahim Paşalı
“***** Başımla gönlümü edemedim eş Biri yüz yaşında biri yirmi beş Celâl Sâhir *****”— Bilgelikler Divanı, N. Ahmet Özalp (s. 319)
“"... Eskiden okuyup öğreniyorlardı gençler; çevre- lerinde cahil tanınmak istemediklerinden ister istemez öğrenmeye çalışıyorlardı. Ama şimdi şöyle demek yeterli oluyor onlar için: 'Dünyada her şey saçma!' Bu kadarla iş…”— Bunu Bana Öğretmediniz, Hüseyin Akın (s. 80)
“Bu satırları okurken insan kendi içindeki “ölmeyesiyi” fark ediyor. Ağaçlara sarılmak, kahve kokusuna âşık olmak, bir tutam ekmek uzatmak… Hepsi bize neyi özlediğimizi hatırlatıyor: Daha çok hissetmeyi, daha çok sevmeyi,…”— Kırk-pare, Nurdan Turhan
“Benzin beş lirayı geçti. Dünyanın en pahalı benzinini kullanıyorduk.”— Beraber Yürüttük Biz Bu Yollarda, Yılmaz Özdil (s. 84)
“"Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen Merdüm-i dide-i ekvân olan insansın sen"”— Kendini Aş Haddini Aşma, Mustafa Kutlu (s. 15)
“Bir gün gardiyan bir mektup verir, dört duvar arasındaki Kamber Ateş’e. Mektupta ilk görüş günününe “Dünya gözüyle oğlumu son bir kez göreyim” diyen annesinin getirileceği yazıldır. Hoperlörlerden adının okunduğunu duyan…”— Onlar Hep Oradaydı, Sunay Akın (s. 84)
“Bazen insan mutlu olmak için değil de , Mutsuz olmamak için yaşıyor.....”— İçindekiler, Akif İnan
“Aşkın olduğu yerde sevgiye, sevginin olduğu yerde de aşka yer yoktu. Aşk, “benim ol” derdi, sevgi ise “mutlu ol”.”— Aşka Şeytan Karışır, Hande Altaylı (s. 22)
“Çünkü onlar, yarattıkları karakterlerin dudaklarına kendi nefeslerini üflemişlerdi.”— İnsan ruhunun haritası, Ahmet Ümit (s. 25)
“Siz kulaklarınızı dışardan gelen seslere vermişsiniz.Kendi sesiniz hani?”— Günlük Yazılar 2 (Sütun), Sezai Karakoç
“Gönül kimi severse güzel odur”— Aşkın Diyalektiği, Rasim Özdenören (s. 69)
“• Bazen bir dostun eli değil de, bir kitabın sessiz çığlıkları derman olur... •”— Başlarım Senin Aşkına, Mehmet Yıldız
“At hırsızlarından uzak durmayı öğrendiğin anda kovboyu bulacaksın.”— Bana Gelsene, Adil Yıldırım (s. 50)
“Gitmek mi zor kalmak mı? —Kalamayacağınız için gitmek zorundaysanız, gitmek zordur. Gidemeyeceğiniz için kalmak zorundaysanız, kalmak zordur..”— Hüzünlü Tebessümler, Özkan Öze (s. 13)
“Adını koymakta zorlandığım bir şey var. Ne zaman adını koysam yanıldığım bir şey...”— Rüya Duvarları, Umay Umay
“İsrail’in güvenliği için Lübnan’a asker gönderdik.Yaşar Büyükanıt’ın İsrail çıkarlarına hizmet edeceğini bangır bangır iddia eden dinci basın... Hükümetimizin aynı İsrail’i korumak için asker göndermesine çıtını bile çık…”— Beraber Yürüdük Biz Bu Yıllarda, Yılmaz Özdil (s. 95)