Deneme (Yerli)

“Bir kadın, hissettiği ve kendisini değiştiren büyük aşkın erkeği nasıl değiştiremediğini, erkeğin, karşısında elmastan yontulmuş bir heykel gibi duran bu aşktan nasıl etkilenmediği hiç kavrayamaz.”

“• Yaşadıklarımız ve yaşayamadıklarımız kimsenin suçu değildi. Ya da herkes bir parça kabahatliydi... •”

“Zamanla dipteki yalnızlığa bile alışırsınız. Alışır ve kötünün iyisi kabul ettiğiniz bu durum gün gelir koru-mak için uğraştığınız bir alana dönüşür. Artık orasını yuvanız bellersiniz.”

“Bana bıraktığı kağıttaki sözcükler, ruhu değil, aklıydı; oysa ben aklın değil, ruhun yolundaydım, halen olduğu gibi.”

“Senin cehennemini anlatamam sana. Uzaktan gördüğünde onu tanıyacaksın. Hep göreceksin, hep duyacaksın, hiç anlatamayacaksın...”

“●●● [object Object] * ●●●”

“Kelebekler dolaşır gönül bahçemde. Dünyanın ritmi kalp atışlarımla çınlar. O yüzden öylece kal! Sımsıkı, boğarcasına sarıl bana.”

“Şükrü Erbaş'ın da dediği gibi; "İnsanın acısını insan alır."”

“Sözün özü, hiçbir varlık kendi mertebesinden dışarı çıkamaz ama insan insanlığından çıkabilir.”

“—Sabah yataktan çıkıp akşam yatağa girene kadar, zihnimizdeki “yapılacaklar bildirimleri” ile savaş verdiğimizden dolayı, hayat ağzımızda kekremsi bir tat bırakıyor.”

“İstiklal caddesinde yürümenin İnsana hayattayım ve bu karmaşık dünyanın bir parçasıyım, dünyadaki bütün insanlarla iletişim halindeyim duygusu veren bir yanı vardır.”

“Heyecansız bir gökyüzünden kuşlar bile sıkılır.”

“"O sevimli bahar, kana susamış bir güze döndü."”

“Sen hayata rest çekmezsen, o sana çeker.”

“"Utandım ağlayarak, ağladım utanmayarak."”

“Elele verip de mutluluğa ve güvene ulaşmadınız, şimdi ceza olarak bir arada korku azabını çekin bakalım der gibidir kader...”

“Kaçmak, korkakların işidir.”

“Usülümüz bozuk çünkü idrâkimiz bozuk. Idrâkimiz bozuk çünkü ihlâsımız bozuk.”

““Hançer benim, yara bende.””

“'her yola çıkan menzile varamaz belki ama unutma ki yola çıkmadan da menzile varılmaz.'”