“• Bir kadının kalbine girmek için dünyayı karşına almana gerek yok. O kadının dünyasını anla yeter... •”— İki Söz, Kahraman Tazeoğlu
Deneme, edebiyat dünyasında düşüncelerin ve kişisel görüşlerin özgürce ifade edildiği bir türdür. Bu tür, 16. yüzyılda Michel de Montaigne'in eserleriyle popülerlik kazanmış ve zamanla farklı yazarlar tarafından çeşitlenmiştir. Yerli edebiyatımızda ise Ahmet Hamdi Tanpınar, Cemil Meriç ve Nurullah Ataç gibi yazarlar, deneme türünün önemli temsilcileri arasında yer alır. Bu eserlerde, yazarların hayat, sanat, toplum ve birey üzerine derin düşünceleri, okuyucuya yeni bakış açıları sunar. Denemeler, genellikle bireysel deneyimlerin ve gözlemlerin paylaşılmasıyla ortaya çıkar. Okuyucu profili geniştir; düşünce dünyasını zenginleştirmek, farklı bakış açıları keşfetmek isteyenler için ideal bir türdür. Denemeler, edebi bir dil kullanarak okuyucuya hem eğlence hem de bilgi sunma amacını taşır. Bu nedenle, edebiyat ve düşünce hayatına ilgi duyan herkes için değerli bir okuma deneyimi sunar.

“• Bir kadının kalbine girmek için dünyayı karşına almana gerek yok. O kadının dünyasını anla yeter... •”— İki Söz, Kahraman Tazeoğlu
“Uzun sözün kısası, özgür olmak zorunda kalan şiir değil, şairdir!”— İstanbul'da Bir Zürafa, Sunay Akın (s. 149)
“Bildiğim her şeyden sorumlu olmazsam, nasıl hak edebilirim yaşamayı…”— Klas Duruş, Nuri Pakdil
“"Neredeyse aşka inanacaktım!"”— Yerli Yersiz Cümleler, Prof. Dr. Nazan Bekiroğlu
“Derler ki, Nazım Hikmet, bir yemek davetine katıldığı Atatürk’ün kendisinden sofrada şiir okumasını istemesi üzerine,”Ben Denizkızı Eftalya değilim,” diyerek terk eder salonu. Bunun üzerine Atatürk, şunları söyler ardınd…”— İstanbul'da Bir Zürafa, Sunay Akın (s. 74)
“gelme!: şiiri bırakırım.”— Insectisid, Küçük İskender (s. 26)
“Düsüyordu. Düsüyorduk. Gündüzün köhne deliklerine. Unut dedi. Kaç insani unuttun sen, beni de unut dedi. Bazilarinin unutulmaz oldugunu fark etmemisti. Düstü. Düstük. Düstüm...”— Sana Kal Demeyeceğim, Akın Demiral
“Düsüyordu. Düsüyorduk. Gündüzün köhne deliklerine. Unut dedi. Kaç insani unuttun sen, beni de unut dedi. Bazilarinin unutulmaz oldugunu fark etmemisti. Düstü. Düstük. Düstüm...”— Sana Kal Demeyeceğim, Akın Demiral
“bütünlük bozulduğunda, insanın iç dengesi de bozulur; doğanın çöküşü insanın psikolojine de yansır.”— Türkiye Solundan Manzaralar 12 Eylül'de Yenilenler Üzerine Tarihsel Bir Deneme, Yaşar Ayaşlı
“Özlüyorum, seni değil sende bıraktığım sevinçlerimi. En çok da sevgimi.”— Defolu Kelimeler Bazı Yaralar Yararlıdır, Fars Meyus (s. 46)
“Söyleyeceğin şey suskunluktan daha güzel değilse , sus o zaman .”— Dünyanın Üç Yüzü, Mustafa Ulusoy
“"İçimizde bir canavar var, onu yensek de büsbütün öldüremiyoruz."”— Karalama Defteri - Ararken, Nurullah Ataç
““Vazgeçemeyeceğim kadar kıymetli değil hayatım, ben şanslı olanlardanım, hayatımdan daha kıymetli bir şeylerim var benim. Bir yazı, bir aşk, bir isyan.””— Karanlıkta Sabah Kuşları, Ahmet Altan
“Söylenmesi gerekli olan, her halukârda söylenmeli ve fakat kime, nerede ve nasıl söyleneceği iyi hesap edilmelidir. İlki başka, ikincisi daha başka.”— Düşünce Düşlenir, Dücane Cündioğlu
“***** Âşıkta keder neyler gam halk-ı cihânındır (Âşıkta keder neyler, gam dünya halkınındır.) Şeyh Gâlib *****”— Bilgelikler Divanı, N. Ahmet Özalp (s. 228)
“"Şunu hep hissettim ben : Ne olursa olsun anne baba sizi koşulsuz sevdiğini hissettirince yaşadığınız sorunlar travmaya dönüşmüyor."”— Diren Keçi, Ayşen Zamanpur
“"Tanrıya son sözümü söyledim; Terbiye borcum yok dünyaya..."”— Bütün Güzel Çocuklar Şüpheli, Umay Umay (s. 76)
“Hayat bizi kendi ateşiyle pişirecek ve bizler yanmadan pişemeyiz”— Z Bakış, Esila Ayık (s. 51)
“" Okur kitap arar ama, kitabın da okuru bulduğunu ben çok gördüm. BİLGE KARASU "”— Kitap Sevenler Cemiyeti Kütüphaneler, Aşklar ve Tesadüfler, Halil Solak (s. 81)
“VI. Ve sanılıyor ki acılar küllendiğinde ya da unutkanlık perdesinin gerisine gizlendiğinde Her şey unutulur . . . Büyük yanılgı bu ...”— Zincirlenmiş Zamanlar - Zincirlenmiş Sözcükler, Mehmed Uzun