Deneme (Yerli)

“• Yaşadıklarımız ve yaşayamadıklarımız kimsenin suçu değildi. Ya da herkes bir parça kabahatliydi... •”

“Bir kadın, hissettiği ve kendisini değiştiren büyük aşkın erkeği nasıl değiştiremediğini, erkeğin, karşısında elmastan yontulmuş bir heykel gibi duran bu aşktan nasıl etkilenmediği hiç kavrayamaz.”

“Senin cehennemini anlatamam sana. Uzaktan gördüğünde onu tanıyacaksın. Hep göreceksin, hep duyacaksın, hiç anlatamayacaksın...”

“Zamanla dipteki yalnızlığa bile alışırsınız. Alışır ve kötünün iyisi kabul ettiğiniz bu durum gün gelir koru-mak için uğraştığınız bir alana dönüşür. Artık orasını yuvanız bellersiniz.”

“●●● [object Object] * ●●●”

“Kelebekler dolaşır gönül bahçemde. Dünyanın ritmi kalp atışlarımla çınlar. O yüzden öylece kal! Sımsıkı, boğarcasına sarıl bana.”

“Elele verip de mutluluğa ve güvene ulaşmadınız, şimdi ceza olarak bir arada korku azabını çekin bakalım der gibidir kader...”

“Bana bıraktığı kağıttaki sözcükler, ruhu değil, aklıydı; oysa ben aklın değil, ruhun yolundaydım, halen olduğu gibi.”

“Sözün özü, hiçbir varlık kendi mertebesinden dışarı çıkamaz ama insan insanlığından çıkabilir.”

“Kaçmak, korkakların işidir.”

“Şükrü Erbaş'ın da dediği gibi; "İnsanın acısını insan alır."”

“—Sabah yataktan çıkıp akşam yatağa girene kadar, zihnimizdeki “yapılacaklar bildirimleri” ile savaş verdiğimizden dolayı, hayat ağzımızda kekremsi bir tat bırakıyor.”

“İstiklal caddesinde yürümenin İnsana hayattayım ve bu karmaşık dünyanın bir parçasıyım, dünyadaki bütün insanlarla iletişim halindeyim duygusu veren bir yanı vardır.”

“Sen hayata rest çekmezsen, o sana çeker.”

“Heyecansız bir gökyüzünden kuşlar bile sıkılır.”

“"O sevimli bahar, kana susamış bir güze döndü."”

“Usülümüz bozuk çünkü idrâkimiz bozuk. Idrâkimiz bozuk çünkü ihlâsımız bozuk.”

“'her yola çıkan menzile varamaz belki ama unutma ki yola çıkmadan da menzile varılmaz.'”

“"Utandım ağlayarak, ağladım utanmayarak."”

““Hançer benim, yara bende.””