Deneme, edebiyat dünyasında düşüncelerin ve kişisel görüşlerin özgürce ifade edildiği bir türdür. Bu tür, 16. yüzyılda Michel de Montaigne'in eserleriyle popülerlik kazanmış ve zamanla farklı yazarlar tarafından çeşitlenmiştir. Yerli edebiyatımızda ise Ahmet Hamdi Tanpınar, Cemil Meriç ve Nurullah Ataç gibi yazarlar, deneme türünün önemli temsilcileri arasında yer alır. Bu eserlerde, yazarların hayat, sanat, toplum ve birey üzerine derin düşünceleri, okuyucuya yeni bakış açıları sunar. Denemeler, genellikle bireysel deneyimlerin ve gözlemlerin paylaşılmasıyla ortaya çıkar. Okuyucu profili geniştir; düşünce dünyasını zenginleştirmek, farklı bakış açıları keşfetmek isteyenler için ideal bir türdür. Denemeler, edebi bir dil kullanarak okuyucuya hem eğlence hem de bilgi sunma amacını taşır. Bu nedenle, edebiyat ve düşünce hayatına ilgi duyan herkes için değerli bir okuma deneyimi sunar.
“Düşünmeden konuşmadan yaşayanlarımız düşünmeden konuşmadan yaşayanlarımızın geleceğini bekliyor aykırı bir sese yeniliyor kocaman sessizlik gelecek gelmiyor”— Sessiz Arka Bahçeler, Gülten Akın (s. 4)
““Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.””— Kapalı Kapılar Ardında, Bülent Ay
“"Onurlu insanın üzerine titrediği şey karakteridir. Bayağı insanın ise makam ve mevki. " -Konfiçyus”— Perakende Yazılar, Fatma Bayram
“Nerede çok aşırı yoksulluk varsa mutlaka orada çok aşırı zenginlikte vardır.”— Dünyayı İyilik Kurtaracak, Osman Kaplan
“Bir gün hayatına öyle biri girsin ki... Sana "Tüm çektiklerime değdi" dedirtsin mutluluğun kadar acılarını da sevsin.”— Kendine Hoş Geldin, Miraç Çağrı Aktaş
“"Din çalışmaktır, üretmektir, yaratıcı faaliyete katılmaktır.”— Kelebeğin Hayat Sırları, Nil Karaibrahimgil (s. 48)
“Bazı insanlar vardır; Dünya yüklerini fark ettirmemek için sessizleşir. Kırılmamak için uğraşırken, kendileri incinir.”— Sana Bir Cümlem Var, Hatice Döne Gül
“Üstad Sâmi Efendi Hazretleri de edeple ilgili olarak: “Edep, bu yolun en mühim esasıdır. Bu yolda edeple yürünür, edebi olmayan kimse «mânen» kovulur” buyurur ve sohbetlerinde: “Edep bir tâc imiş nûr-i Hudâ’dan Giy o tâc…”— Kalbini Sahibine Bırak, Abdussamed Güleç (s. 25)
“İnsanların hemen yardımına koşar, bir köşede ağlayan, üzüntülü insanları teselli etmeye çalışır, çocukların caddeye giden toplarını arabaların altından çıkarırdı..”— Yok Karşılığı Yüzünün, Cezmi Ersöz
“- Nasılsın? -İyi olmak için tüm imkânlarımı zorluyorum.”— Galileo'nun Pergeli, Küçük İskender
“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”— Erotologya, Hulki Aktunç (s. 56)
“●●● "Anlatmaktan değil susmaktan. Yaşamaktan değil yaşamamaktan. O kadar yorgunsun.." ●●●”— Mimoza Sürgünü (Bez Cilt - Sert Kapak), Prof. Dr. Nazan Bekiroğlu (s. 17)
“Bir şeye olan aşırı sevgin, seni kör ve sağır eder.”— İrade Terbiyesi, Dr. Ethem Bakar (s. 102)
“Zaten insanlar kendisine cennet sunan kalbi cehenneme çevirip gitmezler mi?”— Yalnız Anlaşıldık, Songül Ünsal (s. 6)
“Herkes sevdiği kadar yanında kalır…””— Senin İçin, Arda Erel
“Nice yenilgiye rağmen hala inanıyorum, ben ayakkabılarımı eşiklere çivilemek için ertelenmiş olamam bunca zaman.”— Günlerin Gölgeleri, Gökhan Özcan
“Her yeni kitap, dünyayı yeniden sevmek için kendimize sunduğumuz bir küçücük sebep.”— Çekilme Suları / Bütün Yazıları 2, Şükrü Erbaş
“Biliyorum konuşacak bir şeyimiz yok Ama gözlerini al gel Elindeki yarayı, suskunluğunu, acemiliğini Beni birisi severse inanmam Seni birisi severse utanırsın Bilmediğin bir hastalığa acımak için bile olsa gel Biliyorum,…”— Yok Karşılığı Yüzünün, Cezmi Ersöz (s. 31)
“..hayal edilenin aksine, toplumun insan kalbinde açtığı hiçbir yaraya pansuman olmaz edebiyat.”— Doğa Yürüyüşleri, Oylum Yılmaz (s. 131)
“Kararsızlık, leke gibidir. İnsanın sevdiklerinden ve sevmediklerinden emin olmadan geçirdiği günler, kirli günlerdir.”— Öğle Uykusu, İbrahim Paşalı (s. 19)
