“".. Yanlış şehirde , doğru İnsanlarla .."...”— Şehir Mektupları, Ahmet Rasim
Deneme, edebiyat dünyasında düşüncelerin ve kişisel görüşlerin özgürce ifade edildiği bir türdür. Bu tür, 16. yüzyılda Michel de Montaigne'in eserleriyle popülerlik kazanmış ve zamanla farklı yazarlar tarafından çeşitlenmiştir. Yerli edebiyatımızda ise Ahmet Hamdi Tanpınar, Cemil Meriç ve Nurullah Ataç gibi yazarlar, deneme türünün önemli temsilcileri arasında yer alır. Bu eserlerde, yazarların hayat, sanat, toplum ve birey üzerine derin düşünceleri, okuyucuya yeni bakış açıları sunar. Denemeler, genellikle bireysel deneyimlerin ve gözlemlerin paylaşılmasıyla ortaya çıkar. Okuyucu profili geniştir; düşünce dünyasını zenginleştirmek, farklı bakış açıları keşfetmek isteyenler için ideal bir türdür. Denemeler, edebi bir dil kullanarak okuyucuya hem eğlence hem de bilgi sunma amacını taşır. Bu nedenle, edebiyat ve düşünce hayatına ilgi duyan herkes için değerli bir okuma deneyimi sunar.

“".. Yanlış şehirde , doğru İnsanlarla .."...”— Şehir Mektupları, Ahmet Rasim
“Cemil Meriç, "Haçlıların en büyük zaferi, tarih kitaplarımızdır" der.”— Öbür Divan, İbrahim Tenekeci
“Bu satırları okurken insan kendi içindeki “ölmeyesiyi” fark ediyor. Ağaçlara sarılmak, kahve kokusuna âşık olmak, bir tutam ekmek uzatmak… Hepsi bize neyi özlediğimizi hatırlatıyor: Daha çok hissetmeyi, daha çok sevmeyi,…”— Kırk-pare, Nurdan Turhan
“Kimsenin bunu yapmasına izin vermeyeceğim ama ben acımasız olacağım kendime. Kimseden beklemeden önce ben sarılacağım kendime. Kendimle kuracağım dürüst ilişki her gün biraz daha iyileştirecek benliğimi. Değerimi ben bel…”— Değişiyorum, Caner Yaman (s. 88)
“Kadınların yaralarını erkeğin gözyaşları iyileştirir ancak.”— Bir Adam Girdi Şehre Koşarak, Tarık Tufan (s. 91)
“Taşıyamam dediklerimi taşımış, taşırım dediklerimin altında kalmışım...”— Mimoza Sürgünü (Bez Cilt - Sert Kapak), Prof. Dr. Nazan Bekiroğlu
“Susayım en iyisi. Uyumaktan başka çarem yok. Uyandığımda acılara katlanmayı sürdüreceğim yaşadıkça.”— Kapan, Vüs'at O. Bener (s. 10)
“Kuşlar gibi uçmayı, balıklar gibi yüzmeyi öğrendik ama birbirimizi sevmeyi öğrenemedik.”— Eşik Burcu / Bütün Yazıları 3, Şükrü Erbaş (s. 136)
““Gecelerin sessizliğinde her zaman tatlı rüyalar mı olur? Her dilenen iyi geceler, sahiden kalır mı iyisiyle?””— Sesimi Duyan Var mı?, Kolektif (s. 7)
“Zamanla değişmeyen ne kadar az şey kaldı hayatımızda.”— Günlerin Gölgeleri, Gökhan Özcan (s. 37)
“Öykülerini ahlaksız bularak eleştirenlere karşı Sade ikiyüzlülük içinde şunu yazmıştır: Çevresinde biriken pislikleri, rezaletleri iyice anlatmadan, iyiliği belirtmenin olanağı var mıdır?”— Sade'ı Yakmalı mı?, Simone de Beauvoir
“Evlenen insanlar, âlemler Rabbinin karşılıklı olarak kalblerine koyduğu 'sevgi ve merhamet'in izini sürerek çözebilecekleri nice meselede, uzman elinden gelen akılcı çıkarımlarda medet arıyor.”— Oyuncak Tamirhanesi, Metin Karabaşoğlu
“Beni babam yarım bırakmışken sen mi toplayacaksın? Boş versene..!”— Yine de Sevdik, Miraç Çağrı Aktaş (s. 63)
““Bu kadar içten gülmeyi nereden öğrendin?” “Acılarımdan!””— Kapalı Gişe Yalnızlık, Serkan Özel (s. 16)
“`Kim esir değildir kendi içerisinde?”— Bisiklet Dersleri, A. Ali Ural
“Sürgün bir mezarlıktır.”— Nar Çiçekleri, Mehmed Uzun
“Yalnızca kendi konforunu düşünen biri için, otoritenin baskısına boyun eğmek konforun bir çeşididir. Susmak da bir konfordur. Vicdansız bir konfordur.”— Hırsız Var, Hüsnü Arkan
““Yaşlanmayı bile konduramadığınız babanıza ölümü nasıl yakıştıracaksınız? Yakıştıramazsınız. Olmaz!””— Gerisi Hep Yalan, Ali Lidar (s. 7)
“Kimse, öldürülmüş ruhunun davacısı değil!”— Batı Notları, Nuri Pakdil (s. 100)
“Istırap olmadan hiç aşk olur mu? ~”— Cenab-ı Aşk, Dücane Cündioğlu