Edebiyat

“Çünkü bazı istasyonlar, yalnızca insanın kendini beklemesi içindir.”

“Bazı insanlar geçmişin değil, geleceğin hayaletleridir. Henüz yaşanmamış bir ihtimalin silueti gibi.”

“…kaldı ki aşklarda imparatorluklar gibidir; üzerine dayandırıldıkları düşünceler un ufak olduğunda, onlar da silinir gider.”

“Belki berbat bir zafiyetimiz idi, Acıları ayakta karşılamak Ve uğurlamasını bilmemek gibi...”

“Çanakkale’de doğmak, bağışlanmış bir armağan. Marmara üniversitesi Atatürk eğitim fakültesi de istihkak. İtiraf etmeliyim ki çiçek tarlasında mavi gül kadar siyah gül de varmış meğer”

“Ve Almênya, Sen yoktun, Herkese belli olan, Yaşamaktan sıkılmış hâlim, Ulu orta, çırılçıplak geziniyordu...”

“Kenz, "hazine" demektir. Fakat gerçek hazine, altın veya servet değil; ilim, hikmet ve hakikati arayan kalptir. İşte Kenz Külliyatı, bu arayışın adıdır.”

“Kul kendisini büyüttükçe perde büyür. Kendisini küçülttükçe kapı açılır.”

“Insan, görünenin içinde saklanan görünmez bir sırdır.”

“..insanın yolculuğu sahip olmakla değil, emaneti bilmekle başlar.”

“Sırların sırrı insandır; İnsanın sırrı ise kulluğunu bilmektir.”

“Nefis bazen insana bir şeyden vazgeçmesini de fısıldayabiliyordu.”

“İnsan, kendi içini tanımadan dışındaki dünyayı anlayamaz.”

“Yanlış seçimden daha tehlikeli olan, kendi seçimini başkasına yaptırmaktır.”

“İlk imtihanın sırrı budur. İnsan bazen doğru olanı bulduğunu zanneder. Oysa önce kendisine neden doğruyu aradığını sormalıdır.”

“Bu yol, insanın kendi içinde başlayıp yine kendi içinde derinleşen uzun bir yolculuktu.”

“İrade, istediğin şeyin seni nereye götüreceğini görebildiğin hâlde doğru olanı seçebilmektir.”

“İnsan kendisini dinledikçe değil, kendisindeki sesi sorgulamaya başladıkça perde incelmeye başlar.”

“İnsanlar birbirlerinin yüzüne bakmıyor, ellerindeki telefonlara ya da boşluğa bakarak hızla yürüyorlardı. Veli, bir anlığına adımlarını yavaşlattı. İçindeki o Sivaslı çocuk, "Kaç buradan," dedi. "Burada toprak yok, burad…daha fazla”

““Ayrılığın altını oyalım Almênya, Dizleri bükülsun, Ve yüzüstü düşsün toprağa...” — Almenya'ya İletiler, Kerim Tanış”