
İtaatsizlik Üzerine
Fromm'un İnsan Tasavvuru Çelişkili
Fromm, itaatsizliğin karakterini çizerken insanı çok idealize ediyor; sanki biraz cesaret bulsa herkes özgür düşünen bir varlığa dönüşecekmiş gibi yazıyor, oysa gerçek hayatta insanlar çok daha karmaşık ve çelişkili. Kitabın gücü sistemin baskısını göstermesinde var ama bu baskıyı kırmanın yolunun sadece "hayır demek" olduğu fikri bana biraz sığ geldi — insan karakteri bu kadar basit değil, uyumu reddetmek her zaman isyan değil, bazen sadece yalnızlık. Yine de Fromm'un insanı "şeyleştirme" konusundaki uyarısı hala akılda kalıyor, modern hayatta gerçekten de kendimizi ve başkalarını obje gibi görmeye başladık.


















