Roman

“Leyla ile Mecnun gibi Öyle Uzaktan Sevmek, ancak kitaplarda olur. Eski kitaplarda...”

“~ ❝ Allahtan korkmayandan korkulur. Bilmem, anlatabildim mi? ❞ ~”

“"Sokak lambaları şahit olsun ki, seni ömrümün sonuna kadar seveceğim... "”

“~ Kimse dinlemiyorsa beni (...) günlük tutmaktan başka çare kalmıyor. Canım insanlar! Sonunda, bana, bunu da yaptınız.”

“İnsan zihni, kendi yarattığı yalanlara inanma konusunda ustadır.”

“Hayır, bilhassa öldürmek hakkı hiçbir ferde verilmemiştir. Çünkü hayat yeryüzünde en mukaddes bir şeydir.”

“İnsan zihni, kendi yarattığı yalanlara inanma konusunda ustadır.”

“"Can çekişmeye başlayan her çağ; saraylar, hanlar, hamamlar, kiliseler ve camiler kurmaya hız verirmiş."”

““Ne yapabiliriz ki?” “İstersek çok şey. Yeter ki isteyelim. Yeter ki sen de benim gibi tüm yüreğinle iste.””

“"Hayal gücü sınırlı olanlar 'ölümsüzlük otu alt tarafı bir masaldır," der ve geçerler. Oysa dünya, binde bir de olsa yanılma payı bırakanlara aittir bana kalırsa."”

“... bunca süre onunla birlikte olmuş, onun kokusuna alışmış, şu dünyada onunla ilgilenen, onu seven, ona yürekten bağlı bu güzel yaratığı niye bırakmak istiyordu...”

“Gerçekten sevgi mi bu yoksa korkudan birbirinize tutunmak mı?”

“"Onu yüreğinde sıkıca sakla," dedim. "O zaman bu dünyadan gitse bile daima yanında olacaktır."”

“Kader, bazen insanı kendi kararlarının etrafında döndürüp, en sonunda yine olması gereken yere bırakıyor.”

“Başınıza ne geldiyse kitap okumamaktan, yeterince kitap okumamaktan ve “yanlış” kitaplar okumaktan geldiğini düşünürüm.”

“Geceler biraz soğuktu ama, gökte kocaman, ışıltılı yıldızlar vardı. Hep yıldızlara bakardık. Bazı geceler de gökyüzünü yıldızlarla döşeli bulurduk. O zaman sevincimize payan yoktu. Ve bizler umutla doluyduk. Sıkıntılarda…daha fazla”

“Bedenin dayanma gücünün zorlamakta bir çeşit intihar değil miydi?”

“Ne kadar da karardı odanın içi. Bu karanlığın derinliğinde nasıl uzaksın bana!”

“Olup bitenlerden çok yorulmuştu.”

“Fazla ümitsiz insanlar ağır hastalara benzerler.”