Roman

“"Aklın nerede senin? Sana diyorum ki istemiyorum seni. Bıktım. Anlamıyor musun?"”

““Neden hep bunu yapıyorsun?” “Neyi?” “Böylece gitmeyi.””

“Sadeliği sevmeyi öğrendim.”

“Zaman ne kadar acımasız”

““Belki de bu dünya, başka bir gezegenin cehennemidir.” A.Huxley”

“"Dünyam böyleydi; 𝘬𝘢𝘷𝘨𝘢 𝘦𝘥𝘦𝘮𝘦𝘺𝘦𝘤𝘦𝘬 𝘬𝘢𝘥𝘢𝘳 𝘺𝘰𝘳𝘨𝘶𝘯𝘥𝘶𝘬."”

“Kitapsız olmuyor galiba?”

“Herkesi de kendim gibi sanıyor­dum.”

“Etrafta kimsecikler yokken bir tek okumak, yaşamayı katlanılır kılıyor.”

“"O bir annenin olmaması gereken herseydi.."”

“Nereye giderse gitsin ülkesini içinde taşırdı insan.”

“"Sadece doğruları söyleyeceğim." "Zaten doğrulardan başka hiçbir şey beni alt edemez. Doğrudan daha sert ne olabilir ki?"”

“Dostluk ne kadar acımsız.”

“Beni yanlış anlamayın ama devamlı hastam olmanızı istiyorum..”

“İçimdeki insanı yitirdim.”

“Insanların aşık olacaklarını veya aşık olmaları gerektiğini düşünmelerine neden olan bu dönemde ne var böyle? Yılın bu zamana aslında büyülü değil. Sadece öyleymiş gibi görünüyor.”

“Galiba yaşamaktan pek yorulmuşum.”

“Çok şey söylenebilir Abdülhamid aleyhinde ama ufkunun dar olduğu, hele dünyanın gidişatını okuyamadığı herhalde söylenemez. Yukarıda da gördüğümüz gibi "Küba'dan bana ne?" dememiş ve en ince ayrıntısına kadar olan biteni…daha fazla”

“Konuşmayı severim… Fakat herkesle değil…”

“Ceviz ağacı çok değerlidir ama altında uyumayacaksın, gölgesi ağırdır.”