AB
Ayşe Bardakçılı🌱Yeni Okur
@ayse_bardakcili_30
Alıntı
“Birisi kitap okuyor otobüste İlk durakta vuracaklar onu”— Veda Divanı (Ciltli) Toplu Şiirler (1966 2016), Ahmet Telli (s. 256)
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.
“Birisi kitap okuyor otobüste İlk durakta vuracaklar onu”— Veda Divanı (Ciltli) Toplu Şiirler (1966 2016), Ahmet Telli (s. 256)
“Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan murâdım şem’i yanmaz mı (Sevgili beni candan usandırdı, kendisi cefa etmekten usanmaz mı? Göklere çıkan âhımın ateşinden felekler tutuştu, hâlâ muradım…”— Fuzuli Divanı (kuşe), Fuzulı̂
“Yaşam sessizlik nedir bilmez aslında Susup kalan yalnız ölümdür”— Kara Ada Şiirleri, Pablo Neruda (s. 274)
““Kim sana taş atar incitirse; ona ağaç gibi meyve ver.””— Hafız Divanı, Hafız-ı Şirazi (s. 549)
“Kuyudan su çekip tişörtlerimizi yıkadık. Islak tişörtleri giyemezdik. Elimizde sallaya sallaya, ormanın kenarına vardık.”— Geçmişten Günümüze Köprü, Yıldız Tek Gamlı (s. 92)
“o günden sonra kitapların içinden asla çıkmamaya karar verdim,orada dövüştüm,orada seviştim,orada evlendim,orada baba oldum ve orada da yaşlanacağım”— İki Şiirin Arasında, Yekta Kopan
“Ömrüm şimdi ne çok benziyor sesine.”— Everest Açıkhava 21 / Gidersen Yıkılır Bu Kent Seçme Şiirler, Kardelen Akçam (s. 30)
“Konuşacak kimsem yok Begonya.Herkes beni neşeli sanıyor. Kara gün dostu, sığınacak bir liman gibi... ama mutluluğu paylaşacak kimse yok.”— Yankı, Elanur Cezlan
“• Sessiz değilsin; büyük bir gürültünün içindesin,duymuyorlar... •”— Toplu Şiirler / İlhan Berk, İlhan Berk
“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”— Şiir Okuma Kılavuzu, İsmet Özel (s. 30)
““İğne deliğinden geçeni, darı tanesine sığanı, yine de dünyalara sığmayanı bulabiliriz. Etkin olmanın, yüksek sesle konuşmayla özdeş olmadığını, ağır usul davranarak da bunu sağlayabileceğimizi görürüz.””— Şiiri düzde kuşatmak, Gülten Akın Cankoçak (s. 58)
“Böyle toptan bir yas nerede görülmüş Beraber ağlıyoruz kurtlar kuşlar”— Şiir Dünyamızda Atatürk, Aydın Oy
“"Amacınız," diyordu, "öyle bir hayat sürmek olmalı ki, bundan beş yıl sonra dönüp geriye baktığınızda pişmanlık duymamalısınız."”— Divan, Mustafa Rumi Efendi (s. 647)
“Her evde kutsal kitaplar asılıydı Okuyan kimseyi göremedim. Okusa da anlayanı görmedim.”— Hızırla Kırk Saat Şiirler -III, Sezai Karakoç (s. 7)
“••• Oysa biz sarılacaktık. Aynı acının farklı tonlarında, birbirimize ağıt olacaktık. Ama ne yaptık? Kimin daha çok kanadığına baktık. Ve sustuk en çok orada, en çok konuşmamız gereken yerde… •••”— Şapkam dolu çiçekle, Cemal Süreya
“"Cehennem dediğin dal odun yoktur, Herkes ateşini burdan götürür."”— Pir Sultan Abdal, Pir Sultan Abdal
““Plehanov’un sanatı propaganda aracı olarak saymayan tutumu, devletin sanatçıya yol göstermesine karşı oluşu 1930’lardan sonra Marksistlerin ona cephe almasına yol açmıştır.””— Başlangıçtan günümüze Türk edebiyatında tür ve şekil bilgisi, Mehmet Aça (s. 11)
“¶¶ geriye kalan , sadece yalnızlıklardır... ¶¶”— Büyü'sün, Yaz!/Toplu Şiirler (1969-2005), Hilmi Yavuz
“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”— Divan edebiyatı, İskender Pala (s. 6)
“Müthiş sıkılıyorum. Daha kötüsü, insanlardan soğuyorum galiba… Oysa ben onlarsız, onlara güvenmeden edemem. Ama elimden ne gelir. Sevgiden, yakınlıktan, insanca davranmaktan anlayanlar o kadar az ki… Büsbütün kabalaşmakt…”— Șiiri șiirle ölc̦mek, Edip Cansever