CK
Ceren Karaçul🌱Yeni Okur
@ceren_karacul_33
Alıntı
“Ben İstanbul'da dağıldım zerre zerre İstanbul damla damla içimde birikti...”— Alınyazısı Saati Şiirler -IX, Sezai Karakoç (s. 38)
0 izlenme·3ay
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.
“Ben İstanbul'da dağıldım zerre zerre İstanbul damla damla içimde birikti...”— Alınyazısı Saati Şiirler -IX, Sezai Karakoç (s. 38)
“Sağlam gerçek ancak sağlam dille anlatılır ve anlaşılır. Bizdeki dil devrimi, hemen de bütün devrimlerimiz gibi, gerçek bilimsel temellere değil, kolaya kaçma hastalığımıza dayanır.”— Notlar/ 1950 Öncesi Şiirler -Ziya İlhan'a Mektuplar, Kemal Tahir (s. 230)
““Hakk'a tefvîz-ı umûr et Ne elem çek, ne keder Gelir elbet zuhûra Ne ise hükmü kader”.”— Enderunlu Vasıf Divanı, Dr. Rahşan Gürel
“İlmi azık eyle, sabrı silah; Gittiğin Hak yoldur, yardımcın Allah.”— Kan Yazısı / Bütün Şiirleri 2, Abdurrahim Karakoç (s. 22)
“¶¶ geriye kalan , sadece yalnızlıklardır... ¶¶”— Büyü'sün, Yaz!/Toplu Şiirler (1969-2005), Hilmi Yavuz
“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”— Umutsuzlar parkı, Edip Cansever (s. 56)
“¶¶ Umudum her zaman bakidir amma, Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun. ¶¶”— Dosta Doğru / Bütün Şiirleri 4, Abdurrahim Karakoç
“[object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object]”— Şiirler, Ahmet Hamdi Tanpınar (s. 73)
“dünya benden çok sevsin seni.”— Bakiye / Toplu Şiirler, Kemal Varol (s. 141)
““Senden başka tarifi yoktu yalnızlığın.””— Bütün Şiirleri -2, Şükrü Erbaş (s. 158)
“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”— Başaklar gebe, Necati Cumalı (s. 6)
“[object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object]”— Bütün şiirleri, Ahmet Hamdi Tanpınar (s. 73)
“Birkaç saat sonra düştüğü yerden bile kalkacak. Kalkacak ve bir daha aynı yere düşmemek için korkularına esir düşecek.”— Necati Beg Divanı (Kuşe), Necatibey (s. 56)
““Aşk fazla borca girmektir, ben borçlu olmak istemem.””— Aşk ve Anlatı Şiirleri (Ciltli), William Shakespeare (s. 20)
“ne zamandı bilmem bıraktım kendimi sevmeyi”— Güneş ve Onun Çiçekleri, Rupi Kaur (s. 102)
“Ben, önü toprakla kesilen bir nehir gibi kendi içime akmaya başladım.”— Ninatta'nın bileziği, Ahmet Ümit
“çok eski bir kapı bir daha kapandı…”— Bütün Şiirleri -3, Şükrü Erbaş
“Sanki hiç görmedik birbirimizi, Sanki hiç tanışmadık...”— Şiirler, Ahmet Hamdi Tanpınar (s. 73)
“Hüznüm, bir kuğu gülümsemesi..”— Siyah beyaz denizatları, Küçük İskender (s. 224)
““Bana vicdan ile din, hubb-ı beşer şöyle dedi: Menfaat nerde ise o tarafa yollanırız. Sen şifâbahş olacak sanma bu teşkilâtı, İlmi biz halkı uyuşturmak için kullanırız.””— Neyzen Tevfik, Seyit Kemal Karaalioğlu (s. 168)