“küsecek kadar sevmeli insan birini”— Üzgün Kediler Gazeli, Haydar Ergülen (s. 18)
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

“küsecek kadar sevmeli insan birini”— Üzgün Kediler Gazeli, Haydar Ergülen (s. 18)
“Kendi ipimi belki kendim çekerim.”— Bir Acıya Kiracı (Bütün Şiirleri), Metin Altıok
“İçimi kemiren soruların dişlerini söküp atacak gücüm yok benim”— Doğu-Batı Divanı, Enis Batur (s. 298)
“kış gelmek üzere, oysaki gönül kışa girmeye hazır değil..”— Yeni Şiirler (1951-1959), Nazım Hikmet Ran
“Herkes bir şeye karşı.”— Beni Bu Güzel Havalar Mahvetti Kendi Sesinden Şiirler, Orhan Veli Kanık (s. 52)
“Bulgura razıyım koşmam pirince Ben tevek yaprağı pazı değilim Lezzet de veremem suya girince Ben çorba değilim tuzu değilim Doğru kasa oldu yanlış kasiyer Kimliksiz kalplerle doldu vestiyer Hep diken işleme güle de yer…”— Sineğin Türküsü, Fazıl Özden (s. 65)
“Kendini sevmeden kimseyi sevemezmiş insan...”— Bütün Şiirleri 4 / Şükrü Erbaş, Şükrü Erbaş
“Siz yarın deyince aklıma ölmek geliyor katıla katıla ölmek”— Umutsuzlar parkı, Edip Cansever (s. 42)
“Ben çocuğum İçimde olan şeyleri dışımda da görmek istiyorum. Yani aşk Yani maviler biraz...”— Vay canına!, Mevlana İdris Zengin
“Çoktan öldüm Kimse farkında değil.”— Şiir Denizi 1, Ümit Yaşar Oğuzcan (s. 613)
“ne zamandı bilmem bıraktım kendimi sevmeyi”— Güneş ve Onun Çiçekleri, Rupi Kaur (s. 102)
“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”— Niyazi-i Mısri Divanı, Kenan Erdoğan (s. 30)
“Zihnimde bir ölü var, Katili ben”— Sobe, Deniz Özevin
“beden dediğin aşka vesile insan ruhlara aşık olur sevdikçe başkasını kendini bulur.”— Erkekler için divan, Murathan Mungan (s. 9)
“"Yalnızlık sade şurda burda değil, Düşüncede, hatırada ve dilekte."”— Büyük saat, Turgut Uyar
“Peder-i büzürkvârîlerinin meşîhati Mısır Hângâhı’na tahvîl eylediğinden, ulemâ-yı Kâhire’den tahsîl-i kemâlât-ı ilmiye vü mâ’neviyye etmiş, mahfûzât-ı kesîr, ma’lûmât-ı vefîr, ale’l-husûs menâkıb-ı ricâl-i Mevlevîyye’ye…”— Sefîne-i evliyâ, Hüseyin Vassaf (s. 274)
““ Kafka’nın yapıtı tükenmez, açık olarak kalır.; Çünkü açık bir anlamı yoktur.””— Poetika, İlhan Berk (s. 51)
“Gökten yağmur yağmur yağacak renkler Daha hoş kokacak, otlar, çiçekler Ardından bitmeyen mutlu gerçekler Bir sabah gelecek kardan aydınlık. Vurulup ömrün ilkbaharında Kanından çiçekler açar yarında Cümle şehitlerin omuzl…”— Suları Islatamadım / Bütün Şiirleri 3, Abdurrahim Karakoç (s. 62)
““Saçlarına düşer aklar sonra, ah yakışıklı delikanlı başlar kırışıklıklar, bedenini yakar kurutur. Besle zihnini, yaşasın ebediyete, kat sonra bunu güzelliğine…””— Aşk Sanatı (Karton Kapak), Ovidius (s. 44)
“Bu sabah mutluluğa aç pencereni bir güzel arın dünkü kederinden bahar geldi bahar geldi güneşin doğduğu yerden Ataol Behramoğlu”— 20- yuzyil Turk siiri antolojisi, Ilhami Soysal (s. 403)