““Sevmesin senden sonra beni kimseler..””— Bütün Şiirleri -2, Şükrü Erbaş (s. 139)
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.

““Sevmesin senden sonra beni kimseler..””— Bütün Şiirleri -2, Şükrü Erbaş (s. 139)
“Bir zaman Ölmeye vaktim mi vardı seni sevmekten!.”— Şiir Denizi 2, Ümit Yaşar Oğuzcan
“yerini ayırtalım istedi gömütlükten: "gül bahçesinde, yola yakın, güneş gören..." (...)hayatı anlatıyordu ölümden söz ederken.”— Işık merdiven, Mehmet Yaşın
“"Işığa ışıkla yanıt veren Her tutum yakın bana İşte bir vapur yanaşıyor Parıltıma."”— Bir Aşka Vuran Güneş / Seçme Şiirler, Oktay Rifat (s. 103)
““”” Uçmak için kuş olmak gerekmiyor. Küçük sevinçler olsun, yeter. “”””— Şapkam dolu çiçekle, Cemal Süreya
“İçim dışım aynı benim utanmam Pencereme tül bağladım azizim Düz yollarda düşer düşer usanmam Ben yarama gül bağladım azizim Bugün yine düşeyazdım gör hele Hep gülmeyip çelme kimden sor hele Mertlik gibi namertlikte merh…”— Sineğin Türküsü, Fazıl Özden (s. 41)
“Beni affet Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.”— Bütün şiirleri, Ahmet Hamdi Tanpınar
“"Hep seslenirim ben. Duyan kim? Ama ben seslenirim..."”— Sonrası Kalır / Bütün Şiirleri (2. Cilt), Edip Cansever
“"Sensiz de seni sevebiliyorum."”— Dokuza Kadar On, Özdemir Asaf (s. 27)
“Bense her şeyden uzak, kitaplarımın ortasında kendimi unutacağım!”— Rıfat Ilgaz Bütün Şiirleri 1927-1991, Rıfat Ilgaz
“Yitirdim kendimi kendi içimde”— Son şiirleri, Nazım Hikmet
“İnsan yanlışlıkla her şey olur Yanlışlıkla şair bile olur da Yanlışlıkla kötü olmaz asla..!”— Cömert Gül, Haydar Ergülen
“Kaçmak, korkakların işidir.”— Bozkırda bir atlı, Necati Cumalı (s. 197)
““Seslen bana. Senin sesin güzel. Senin sesin o acayip bitkinin yeşili. Hüznün sonsuz içtenliğinde yeşeren.””— Sekiz Kitap / Bütün Şiirleri, Sohrab Sepehri (s. 254)
“Her çocuğun kalbinde kendinden daha büyük bir çocuk vardır.”— Şiirimiz Mor Külhanidir Abiler - Seçme Şiirler, Ece Ayhan
“AY UTANMIŞ Hangi kalem yazabilir hâlimizi? Ay utanmış, güneş susmuş. Ateş miydi, yoksa zaman mı yakan içimizi? Kül utanmış, duman susmuş. İnsan mıydı insana yük olan, Acılar mı yoksa geriye kalan? Gök duydu da insan duym…”— Kalbin Gözyaşları, Yunus Özsan
“Dünya yıkıldı, altında kaldım sanki.”— Bu Yalnızlık Benim / Toplu Şiirler (1951-1984), Metin Eloğlu (s. 90)
“küsecek kadar sevmeli insan birini”— Üzgün Kediler Gazeli, Haydar Ergülen (s. 18)
“Günüm seninle başlasın istemiştim Çok değil ki…”— Bütün Şiirleri -1, Şükrü Erbaş (s. 82)
“Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda Beni bırak göğe bakalım...”— 100 aşk şiiri, Cemal Süreya (s. 77)