AE
Azra Erezoğlu🌱Yeni Okur
@azra_erezoglu_98
Alıntı
“İnsan kendisine rağmen yaşayamaz..”— 100 Aşk Şiiri, Cemal Süreya (s. 117)
0 izlenme·3ay
Şiir, edebiyatın en eski ve en etkileyici türlerinden biridir. Tarihi, sözlü geleneklere ve antik uygarlıklara kadar uzanır; Homer’in "İlyada" ve "Odysseia" gibi eserleri, şiirin ilk örneklerini temsil eder. Klasik dönemden günümüze, şiir birçok biçim ve tema ile şekillenmiştir. Shakespeare’in soneleri, Nazım Hikmet’in toplumcu şiirleri ya da Orhan Veli’nin serbest şiir anlayışı gibi farklı yaklaşımlar, bu türün ne denli geniş bir yelpazeye sahip olduğunu gösterir. Şiir, dilin en yoğun ve estetik kullanımını sunar; okuyucuya duygu, düşünce ve hayal dünyasında derin bir yolculuk yapma imkanı tanır. Okuyucu profiline baktığımızda, şiir genellikle derin düşünmeyi, hayal gücünü ve duygu yoğunluğunu seven bireyler tarafından tercih edilir. Şiir, kelimelerin ritmi ve müzikalitesiyle, okuyucuyu farklı bir evrene taşır. Duygusal deneyimlerin yoğunluğu, insan ilişkileri ve doğa gibi evrensel temalar, şiiri sadece bir edebi tür değil, aynı zamanda bir yaşam biçimi haline getirir. Şiir okuma alışkanlığı olan bireyler, genellikle dünyayı farklı bir perspektiften görmeyi arzular ve kelimelerle oynayan, derin anlamlar arayan yazarlara ilgi duyarlar. Bu nedenle, şiir kategorisi, zihinlerini ve kalplerini açmak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynaktır.
“İnsan kendisine rağmen yaşayamaz..”— 100 Aşk Şiiri, Cemal Süreya (s. 117)
“-deniz bir özdeyiştir, az kullanılır-”— Büyük saat, Turgut Uyar
“Sakın bir şey bırakma yarına Yarın yok ki.”— Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Cd Ek'li) Kendi Sesinden Şiirler, Özdemir Asaf
“Çifter çifter koşan atlar aşkına Uçan kuşlar ve güvertesine konan ebabil Süt veren rengin tüm coğrafyası sığdı işte Gördün ki çoğun eşref-i mahlûkat elbisesini Yırttı attı üstünden çırıl çıplak Bekler oldu dağların ardın…”— Keşif Bedeli (Şiir), Yunus Emre Altuntaş (s. 17)
“Henüz bir tokat gibi inmedi yüzüne aşk Kalbine çivilerle gömülmedi ayrılık”— Sen Benim Hikayemsin (Ciltli), Prof. Dr. Nurullah Genç
“İnsan zihni, kendi yarattığı yalanlara inanma konusunda ustadır.”— Necati Beg Divanı (Kuşe), Necatibey (s. 7)
“Üç gün akıllıysam beş gün deliyim.”— Bütün Şiirleri 4 / Şükrü Erbaş, Şükrü Erbaş (s. 110)
“Zamanla anlıyor insan dünyayı”— Sakın Şaşırma, Orhan Veli Kanık (s. 72)
“Tarih, masal, doğa, köprüler Yaşam mucize değilse nedir; Ömrümüz belki de geçmişle geleceği Buluşturan köprüler midir?”— Köprülere Şiirler, Ataol Behramoğlu (s. 47)
“¶¶ kendi elimizle kurduğumuz gurbetten daha zor bir sürgün yoktur ¶¶”— Büyü'sün, Yaz!/Toplu Şiirler (1969-2005), Hilmi Yavuz
“hatıralardan şikayetçi değilim hiçbir şeyden şikayetim yok zaten yüreğimin durup dinlenmeden kocaman bir diş gibi ağrımasından bile..”— Yeni şiirler, Nazım Hikmet
“Sen bana bakma ben senin baktığın yönde olurum”— Dokuza Kadar On, Özdemir Asaf
“Şiir şairin neresinden çıktıysa okuyucunun da orasına ulaşır.”— Şiir Okuma Kılavuzu, İsmet Özel (s. 257)
“Sanki hiç görmedik birbirimizi, Sanki hiç tanışmadık...”— Şiirler, Ahmet Hamdi Tanpınar (s. 73)
“Dağ ne kadar yüksek ise, yol onun üstünden aşar Yunus Emre yolsuzlara yol gösterir ne hoş eder”— Yunus Emre Divanından Seçmeler, Yunus Emre
“Beni affet Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.”— Şiirler, Ahmet Hamdi Tanpınar
“Eskiden insanlar bu topraklarda sıtmayla boğuşurken bile bir “yarın” umudu taşırlardı.”— Başaklar gebe, Necati Cumalı (s. 6)
“Hayret ey büt sûretün gördükde lâl eyler meni .. Sûret-i hâlüm gören suret hayâl eyler meni (Ey put gibi güzel sevgili !Senin yüzünü gördüğüm zaman hayretten dilim tutulur .Halimi o şekilde gören beni resim sanır (resim…”— Fuzuli Divanı (kuşe), Fuzulı̂
“ellerinin şarkısından yoksunum, ve dünya merhabadan Yoksun.”— Ey Aşk, Ey Aşk! Mavi Yüzün Görünmüyor, Ahmed Şamlu (s. 41)
“Anne gitti ve evler döndü yazlık otellere Anne gitti ve sular buruştu testilerde Artık çamaşırlar yıkansa da hep kirlidir Herkes salonda toplansa da kimse evde değildir Bir vakitler anne açarken kapıyı Şimdi kimse yok ka…”— Taha'nın Kitabı/Gül Muştusu Şiirler - IV, Sezai Karakoç (s. 26)