Türk Romanı

““İnsan onu bırakıp giden birinden nefret eder. Ne bileyim, öfke duyar, kalbini onunla bırakmaz. O olmazsa yaşayamaz gibisin.””

“"O çok ağladı, yanakları hiç ıslanmadı."”

“Bazen en doğru söz, hiçbir şey söylememektir.”

“Bir kadın bir çocuk doğurabilir, bir adam o çocuğu büyütebilir, bir aile o çocuğu yok edebilir.”

“İnsan, bu dünya da yalnız ve yalnız kendine güvenmeliydi.”

“... ve belki diye düşündüm. Belki baharın gelişiyle hayatla ilgili umutlarımız yeşerir, kim bilir?”

“"Vazgeçmenin asıl cesaret olduğunu öğrendiğim de çok küçüktüm..."”

“En büyük aşklar nefretle başlar.”

“Ölüm, bir insanın hayatının son bulmasından daha fazlası. Geride koskoca bir kuruluk bırakıyor ölüm.”

“Ressam yalan söyleyebilir ama fotoğraf yalan söylemez.”

“İnsanın kendinden başka sığınacak limanı yoktur.”

“"Zamanın da hiçbir yarayı kapattığı görülmemiştir. Sadece bazı unutkanlıkları her şeye ilaç saymakla yetiniriz."”

““Gamzelerin derinleştirdiği gülüşü sabote etmek, benim işleyeceğim türde bir suç değil.””

“-- [object Object] ?(⁠o⁠_⁠O⁠)?”

““Bazen insanlar hiç de hak etmedikleri kadar mutsuz edilebiliyor.Aslında bana sorarsan,her insanın içinde bir yara var,bazıları daha açılmamış ya da açılacağından haberi yok,bazıları ise çoktan açılmış da kendisinin habe…daha fazla”

“Ah,bu zor vakitlerin geçmek bilmez yara izleri... Bazen olmadık zamanlardan hatıralardan çıkar,şimdiye gelir,"ben buradayım."der, tekrar hatırlatır kervanına döner.”

“Geleceğe inanç, güçlü olmanın en büyük destekçilerinden biridir. Yarının getireceklerine hazırlıklı olmanın yolu, geleceğin kaderini süsleyeceğine inanmaktan geçiyordu.”

“Senin gücünün yetmediği yerde ben varım.”

“Ruhunu da alıp çekip gideli çok uzun zaman olmuştu ama ben hala tüm kalbimle burada, gelmeyeceğini bildiğim bir kadını bekliyordum.”

“"Ben sadece sevilmek istedim. Ama onlar benim sevgimi bir silaha dönüştürdüler."”