ÖG
Özlem Gezgin🌱Yeni Okur
@ozlem_gezgin_13
Alıntı
“Sen inebildiğin en derin yere, benim kalbime indin.”— Yere Yakın Yıldızlara Uzak (Ciltli), Emine Tavuz (s. 53)
0 izlenme·6ay
Türk romanı, 19. yüzyılın ortalarından itibaren Tanzimat Dönemi ile birlikte kendine bir kimlik kazanmaya başlamış ve zamanla zengin bir edebi birikim oluşturmuştur. Bu dönemdeki yazarlar, toplumsal değişimleri, bireylerin içsel çatışmalarını ve Osmanlı toplumunun dönüşümünü eserlerine yansıtmışlardır. Halit Ziya Uşaklıgil'in "Aşk-ı Memnu"su, Reşat Nuri Güntekin'in "Çalıkuşu"su ve Sabahattin Ali'nin "Kürk Mantolu Madonna" gibi klasik örnekler, hem dönemin ruhunu yansıtır hem de evrensel temalarla okuyucularını derinden etkiler. Türk romanı, okuyuculara sadece bir hikaye sunmakla kalmaz; aynı zamanda toplumsal eleştiriler, insan ilişkileri ve bireysel travmalar üzerine düşünme fırsatı verir. Bu nedenle, edebiyatseverler, tarih meraklıları ve toplumsal meselelerle ilgilenen okuyucular için vazgeçilmez bir türdür. Romanların sunduğu derinlik, karakterlerin içsel dünyaları ve sosyal yapıların sorgulanması, okuyuculara farklı bakış açıları kazandırır. Türk romanı, geçmişin izleriyle günümüzün karmaşası arasında köprü kurarak zihinleri zenginleştiren bir yolculuktur.
“Sen inebildiğin en derin yere, benim kalbime indin.”— Yere Yakın Yıldızlara Uzak (Ciltli), Emine Tavuz (s. 53)
“Sen mutluysan, ben de mutluyum.”— Psikopat 2 (Ciltli), Mihri Mavi
“"Bir daha dönmemecesine başını alıp gitmeler kurar, sonra koltukların yerini değiştirmekle yetinirsin."”— Haziran, Selçuk Baran (s. 90)
“…Her an beni boğazlayacakmış gibi yaşamanın nasıl bir duygu karmaşası yarattığından habersizdi. Bu yüzden [object Object] diyebiliyordu. [object Object] tam arkamda duruyor ve bana [object Object] olduğunu fısıldıyordu.”— Senin Yüzünden (Ciltli), R. İdeli (s. 221)
“"Seyretmek" başlı başına İzmir'e gelme ritüelinin bir parçasıydı.”— Frenk Sokağı'nda Sonbahar, B. Suat Çağlayan
“Şiir konuşurlarken. ACZ sever Engin, daha ortaokula giderken İşaret Çocukları'nı okuyup, [object Object] demişti. Bunca yıl sonra aklına geldi. Belki bir şeylerin yolunda gitmediği hususunda aldığı ilk uyarıydı bu. [obje…”— Delirmeler Sarayı, Güray Süngü (s. 92)
“Ve böylece ben, cevaplamış sayıldım, yetiştim. Tekdüze bir cevaba daha geç kalmamış oldum.”— Bazı Günlerin Sonu, Murat Çelik
“Ait olmak ne garip şey. Bir bakışla kuruluyor, bir cümleyle yıkılıyor.”— Uzun Bir Kışın En Karanlık Gecesi, Barbaros Altuğ (s. 24)
“Güneş doğdu -Ve hala gece...”— Karantina / Dördüncü Perde (Karton Kapak), Yasin Öksüz
““Özgürlük dediğin yüz otuz katlı bir gökdelenin tepesinde durup aşağı bakmak gibi. Aşağıda vızır vızır seçenekler geçiyor gözünün önünden, düşmekten o kadar korkuyorsun ki çok uzun bakamıyorsun. Başın dönüyor, nefesin ke…”— Körburun, Hikmet Hükümenoğlu (s. 465)
“İnsanın evi kitaplarının olduğu yerdir.”— Nefaset Lokantası, Tuğba Doğan (s. 111)
““Bir şeyden nefret ederken ona sırılsıklam âşık olabilirsin Alena.””— Onun Şeytanları, Beyza Aksoy
“Ve insan... Neden korkardı bu kadar? Gerçeklerden mi? Bilgiden mi? Yalanlara inanmak daha mı kolaydı? Ya da neden gerçeklerle yönetmek yerine yalanla yönetmeyi seçerdi liderler?”— Saklı Zaman Bahçeleri, Bige Güven Kızılay (s. 11)
“Şiir okuyan adamdan kimseye kötülük gelmez…”— Saklı Zaman Bahçeleri, Bige Güven Kızılay
“Kimseyle yakın olmak istemiyorum, çünkü.. Însanların çoğu umursanmamaya, terslenmeye, reddedilmeye, küçümsenmeye, kovulmaya, emir almaya, suçlanmaya, azarlanmaya, terk edilmeye ve unutulmaya derin bir ihtiyaç duyar. Bu 1…”— Tanpınar'a Huzur Yok, Murat Menteş
“Bazı insanlar tutunarak yaşardı ancak; bir insana, fikre ya da hayale... Dünyaya uzattığı eli bunlardan birini kavrayamazsa varlığı havada kalır, sürüklenmeye başlardı. Kendi başına ve olduğu gibi yaşamak çoğuna göre zor…”— Tuzlu Yüz, Ezgi Tanergeç (s. 13)
““İnsan olanın başına her şey gelir…””— İnce Memed 1, Yaşar Kemal
“--- "İyi geceler, Avcı" [object Object] dolunay surat. " (っ˘з(˘⌣˘ )”— Ötanazi Okulu 3 (Karton Kapak), Maral Atmaca (s. 142)
“... Yarın sabah gözümü açar açmaz denize koşmalı, yüzmeli, yüzmeli... Yüzmek iyi gelir bana. Yaptığım tek spor. Üstelik terasta egzersizler yapabilirim, kimseler görmez. Ama önce kitap sandığını açmalı. Sevgili kitapları…”— Güz Gelmeden, Selçuk Baran (s. 23)
“Selim Rıdvan’la vedalaştı. “Kapıda birkaç kişiyi bırakıyorum.” dedi. Benimle vedalaşırken hala kulağıma bakıyordu. Selim gittiğinde Rıdvan’a döndüm. Sarılı olmayan omzuna yumruk savurdum. “Lan blok faşisti! Ankara’nın ta…”— Hiçlik, İbrahim Onur Avan