Türk Romanı

“Hani bazıları yazılarında, "Hayatı doyasıya yaşayın," diyor ya, hayat bana iyi hissettirmiyor.”

“‘’Hatırlanmamak bazen iyidir.’’”

“Ben şimdi sana bağıra bağıra susuyorum.”

“"Ben Filistinli doğmasaydım da sadece bir çocuk olarak kalsaydım..."”

“Gözler anlaşırsa dil susar, derler.”

“Onun suçu değil buz tutmak, biliyorum üşütmüşler kalbini...”

“İnsan en çok sevdiğine kırılırmış bu hayatta..”

“İnsan, bu dünya da yalnız ve yalnız kendine güvenmeliydi.”

“"İnsanları insanlar öldürür, silahlar değil. Bu devirde sözler işliyor cinayetleri, katiller değil."”

“Bazen bilmezsiniz. Ağzınızdan çıkan kelimlerin başkalarının zihninde nasıl yuva edindiğini. Ama yaşayınca, her hatırladığınızda derin bir acıyla baş başa kalır, başınızı yastığa koyduğunuzda eksikliğinizle yetinmek zorun…daha fazla”

“Ölüm, tüm hayallerin tam ortasına bomba gibi düş­meyi çok seviyordu. Sonu acı bitse dahi kurulamayan ihtimaller silsilesi yük gibi sırtına biniyordu. Annesiyle sürekli kavga eden bir çocuğun bir daha kavga ede­meyecek ol…daha fazla”

“"Bir daha hiçbir ihtimal bir araya getirmeyecek bizi."”

“Sevdiklerini kaybetse bile yaşama meydan okumaya devam eden insanları kimse yenemez.”

“Halk ne kadar cahilse onları o kadar kolay yönetirlerdi.”

“"Bazen birinin varlığıyla yanınızda olması tüm tedavilerden daha şifalıdır."”

““Seni o kadar çok seviyorum ki sevdiğin şeyleri bile seviyorum.””

“‘’İnsan hafiflediği günlerin kıymetini bilmeli.’’”

“Sen burada roman oku. Mustafa güldü. –Roman okumak fena mı hanım? Söyle hele roman okumak fena mı? –Eğlence. –Değil işte, bizi romanlar kurtaracak.”

“Başka bir insanın yarası bir diğerinin canını bu kadar acıtabilir miydi gerçekten?”

“Dünya karşınıza hangi kılıkta çıkarsa çıksın pişkin bir gülümsemeyle karşılamak gerekiyordu.”