NE
Nazife Elitok🌱Yeni Okur
@nazife_elitok_15
Alıntı
“"Sevgilim, o kadar gece ki neredeyse sabah..."”— Sonat, Işılsu Gültekin
0 izlenme·7ay
Türk romanı, 19. yüzyılın ortalarından itibaren Tanzimat Dönemi ile birlikte kendine bir kimlik kazanmaya başlamış ve zamanla zengin bir edebi birikim oluşturmuştur. Bu dönemdeki yazarlar, toplumsal değişimleri, bireylerin içsel çatışmalarını ve Osmanlı toplumunun dönüşümünü eserlerine yansıtmışlardır. Halit Ziya Uşaklıgil'in "Aşk-ı Memnu"su, Reşat Nuri Güntekin'in "Çalıkuşu"su ve Sabahattin Ali'nin "Kürk Mantolu Madonna" gibi klasik örnekler, hem dönemin ruhunu yansıtır hem de evrensel temalarla okuyucularını derinden etkiler. Türk romanı, okuyuculara sadece bir hikaye sunmakla kalmaz; aynı zamanda toplumsal eleştiriler, insan ilişkileri ve bireysel travmalar üzerine düşünme fırsatı verir. Bu nedenle, edebiyatseverler, tarih meraklıları ve toplumsal meselelerle ilgilenen okuyucular için vazgeçilmez bir türdür. Romanların sunduğu derinlik, karakterlerin içsel dünyaları ve sosyal yapıların sorgulanması, okuyuculara farklı bakış açıları kazandırır. Türk romanı, geçmişin izleriyle günümüzün karmaşası arasında köprü kurarak zihinleri zenginleştiren bir yolculuktur.
“"Sevgilim, o kadar gece ki neredeyse sabah..."”— Sonat, Işılsu Gültekin
“Kader, bazen insanı kendi kararlarının etrafında döndürüp, en sonunda yine olması gereken yere bırakıyor.”— Ben Suna, Yalkın Tuncay (s. 96)
““Allah birdir ama,kapısı bin…””— İnce Memed 2, Yaşar Kemal
“"Bazı keşkeler çok ağırdı. Bazı bilinmezliklerse yalnızca acı doluydu."”— Acı Çikolata 1 (Ciltli), Damla Akbulut (s. 16)
“Ama işte insan, çalkantılı ama sevdiği denizlerde değil, deniz kadar sevmese de sığındığı sakin limanlarda mutlu olur. Kendisinden farklı olanlara meftun olur ama huzuru kendine benzeyende bulur. Bu hep böyledir.”— Annemi Anlamak, Emine Cuma
“Sen, okuduğum kitapta altını çizdiğim o cümlesin.”— Mürekkebe Boyanan Sardunya 2 (Ciltli), Sümeyye Demirkan (s. 148)
“[object Object] [object Object] [object Object] [object Object] [object Object]”— Mavi Gözyaşı, Ahmed Günbay Yıldız
“Kimse, hiçbir sebebi yokken aniden, isteyerek veyahut bilerek delirmez ; bu yalnızca ötekilerin varlığıyla gerçekleşir. İnsanı delirten, bir başka insandır”— Kimse Gerçek Değil (Karton Kapak), Zeynep Sey (s. 9)
“"Ancak anlıyordum ki her gecenin bir sabahı, her acının bir sonu vardı. Her umutsuzluğa yeniden güneş doğacaktı. Hayat böyleydi. Önce düşürecek, sonra kollarımızdan tutup bizi yerden kaldıracaktı."”— Rüzgarı Yaşamak, K. Kübra Berk (s. 419)
“Katılık, nüktesizlik ve sofuluk bir araya geldiğinde dünyanın tadı kaçar, güzellikler kaybolur, renkler solar, zaten asabı eksik olmayan dünya bir tür yarı cehenneme dönüşüverir.”— Doğum Günüme Çağırmak İstediğim Tek Kişi, Ömer F. Oyal
“"Gülüşün," dedi düşünceli bir sesle. "Bana güneşi anımsatıyor, öylesine sıcak. Sanki güneş senin dudaklarında," dedi.”— Ötanazi Okulu 4 (Ciltli Özel Baskı), Maral Atmaca
“Çünkü bazı yollar birbirleri ile kesişmek için yaratılmıştı.”— Aykırı Kıyılar 1 (Hediyeli Kutu), Gizem Yiğit (s. 78)
“İnsanların duygularını seviye ve kalitesini ölçmek kimsenin haddi değil! Acı çekmenin yükseği alçağı niteliklisi niteliksizi olur mu hiç?”— Issız Erkekler Korosu, Canan Tan (s. 100)
“Acı çekmekten korkmuşlardı. Yaralarını paçavralarla sarmaya çalışmışlardı. Oysa yaraya sarılmak gerekiyordu. Yaradan korkmamak gerekiyordu. Yaranın kapanmasına izin vermemek gerekiyordu. Onlar yaradan kaçmışlardı. Hayale…”— Gülün Hayaleti, Ayşegül Devecioğlu
“Ruhumsun dedin ruh bedenden ancak ölümle ayrılır.”— Siren 3 (Karton Kapak), Emine Tavuz
“Her gün bir önceki günün tekrarıydı ve bir öncekinin...”— Güz Gözleri, Şeyma Demir
“"Döneceksin, Ölüm Savaşçısı," ... "Ve sen dönene kadar, ben burada savaşacağım." "Sadece bekleyerek değil, mücadele ederek geçecekti günlerim. Çünkü direnişin olduğu yerde, umut hep vardı."”— İs Kokan Zeytin Ağacı 3, Şule Avlamaz (s. 405)
“"Annemin gözünde kadınlar, evlendiği hatta doğurduğu ölçüde değerliydi.."”— Dikiş Tutmaz, Bahar Yaka (s. 5)
“"Din çalışmaktır, üretmektir, yaratıcı faaliyete katılmaktır.”— Yabancı - Veyl (Karton Kapak), Öznur Yıldırım (s. 48)
“Ondan uzaklaştıkça Ona yaklaşıyorum.”— Karantina / Dördüncü Perde (Karton Kapak), Yasin Öksüz