Uslu'nun şiirlerinde zamanın geçiciliği, okuyucuda melankolik bir duygu yaratırken, anların değerini de ön plana çıkarır. Bu durum, okuyucunun geçmişteki anılarıyla yüzleşmesine ve yaşamın geçici güzelliklerini daha derin bir şekilde takdir etmesine yol açar. Zamanın kaybı hissi, insan ilişkileri ve yaşamın anlamı üzerine düşünceler geliştirmeye teşvik eder. Sonuç olarak, Uslu'nun zaman vurgusu, okuyucunun duygusal bir bağ kurmasına ve içsel bir sorgulama sürecine girmesine olanak tanır.