Gorki'nin Acı Ritmi
Gorki bu kitapta beni en çok sarsan şey, karakterlerin çaresizliğinin hiç hızlanmayan, sabır gerektiren bir tempoyla anlatılması. Nastasya ve diğerleri ne kadar çırpınırlarsa çınsınlar, hayat onları aynı yerde tutuyor ve ben de her sayfada bu durgunluğu hissediyorum—tıpkı onlar gibi. Diyaloglar çok doğal, insanlar birbirleriyle konuşurken kendi iç dünyalarını çok yavaş, çok ağır açıyorlar; bu akıcılık başta sıkıcı gelse de sonra insanın kalbine işliyor. Gorki sanki bilerek hızını yavaşlatmış, böylece alt sınıfın yaşamının gerçek ağırlığını hissettirebilmek için—ve ben bu seçim karşısında gerçekten etkilendim.



















