Petruşa'nın Çığlığı Bende Yankılandı
Gorki bu kitapta beni çok derinden sarstı çünkü Petruşa'nın çaresizliğini kendi içimde buldum—o kadar gerçekçi, o kadar acıklı ki. Bir insanın kendini tamamen bir tutkuya kaptırması, mantıkla çatışan bu irrasyonel aşkı okurken, boşa harcanan bir yaşamın hüznü beni sıkıştırdı. Gorki'nin burada gösterdiği şey sadece aşkın acısı değil, insanın kendi potansiyelini görmemezlikten gelmesinin trajedisi—ve bu beni çok rahatsız etti, ama güzel bir rahatsızlıktı. Kitabı bitirdikten sonra günlerce Petruşa'yı düşündüm, onun yerine kendimi koydum, ve bu da bana gösteriyor ki Gorki'nin karakterler yaratma gücü gerçekten olağanüstü.


















