Çok Basit, Çok Didaktik
Tolstoy'un bu kısa öyküsünde beni en çok rahatsız eden, olayların o kadar düz ve öngörülebilir ilerlemiş olması — zengin adam fakir çiftçiyi anlamaya çalışıyor, sonra anlıyor, hepsi bitti. Hiçbir beklenmedik dönüş yok, karakterler çok basit motivasyonlarla hareket ediyor ve kurgu sanki bir ahlak dersi vermek için özel olarak tasarlanmış gibi hissettiriyor; edebiyat olarak değil, vaaz olarak okudum.






































