Akıcı ve beğenerek okuduğum bir kitap.✨️ Ama maalesef daha en başta çoğu kurguyu çözdüğüm için sonu beni çok etkilemeyen bir kitap oldu. 😊 Kitapta cinayete kurban giden bir kadın, bu olayı incelemeye gelen kadın bir gazeteci, iki kardeşin hikayesi, kardeşlerden biri o dönem Rusya'da yaşamış, aşık olmuş. Genel kurgu güzeldi çokta isim isim detay yazmak istemiyorum.😊 Haaa öyle kolay tahmin edilecek detaylar yoktu, psikoloji ile ilgilenen insanların daha çabuk fark edeceğini düşünüyorum.🙃 Kitabın başında kahramanımız mor tavşanları görünce ben ahaaaaa dedim... Çünkü mor renk şizofreni belirtisidir. 😔🟣 Neyse ipucu vermeyecektim güya 😁🙃 Kitaptan sevdiğim cümleler; ✨️Zaten insanın kaderini bilmesinden daha korkunç ne olabilir? ✨️ İnsan soyunun en tehlikeli duygusu Aşktır... ✨️ İnsan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasında iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor. ✨️ İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor. ✨️ Bilim edebiyata yetişemezdi,hiçbir zaman yetişmemişti ki zaten... ✨️ Bu aşka ilahi diyemem korkarım / İnsani diyemem utanırım. ✨️ Yek katre-i hunest ve hezar endişe”, yani “Bir damla kan ve bin endişe.” ✨️ Okumak, sadece okumak. Okuyan insan, dünyanın aklına yaslar sırtını... ✨️ İnsanlarının çoğunun ruhu, bedenlerinden önce çürür. İyi okumalar 🙋🏼♀️✨️🥳📚💖



















