Sadelik ve Tekrar Arasında
Küçük İskender'in bu şiir defterinde beni en çok yakalayan şey, aşkın acısını anlatmak için kasıtlı olarak sade kelimeler seçmesi—sanki duygular ne kadar büyükse, dil o kadar küçülmeli diyormuş gibi. Ama açıkçası bazı şiirlerde bu sadeleşme biraz monotonlaşıyor, aynı imgeler (gece, sessizlik, boşluk) tekrar tekrar gelince, kaybın derinliğini hissetmek yerine kelime dağarcığının sınırlarını hissediyorum; yine de bu sınırlılık belki de kendisi bir seçim, yas durumunun kendisinin tekrarlayan, monoton doğasının bir yansıması olabilir.


















