Masal çerçevesi kırıyor ama çalışıyor
Dazai'nin masallar içine savaş travmasını ve babalık acısını yerleştirmesi gerçekten etkileyici, ama hikâyelerin kendi başına yürümesi zaman zaman zorlaşıyor — babanın sesi ve çocuğun dünyası arasında gidip gelmek kurguyu parçalı hissettiriyor. Yine de tam da bu kopukluk, kitabın konusu olan kopukluk, kayboluş ve anlamsızlığın kendisi oluyor; yani kusur da bir tür başarı gibi duruyor.












