“İçinde “son” olan bir şeyi insanlar nasıl seviyordu anlamıyordum. Kışa geçiş mevsimiydi sonbahar. Bir nevi doğanın ölümünün mevsimi. Bütün canlılığı yanlarında götürüp giden leylekler, sessizleşen kuşlar, etrafa saçılıp solan yapraklar. Doğanın ölümü insanlara romantik geliyordu.”










