““Bizler maziyi aramıyoruz, mazide var olup da kaybettiğimiz ve yerine koyamadığımızı arıyoruz…””— Eşikte Beklemek, Yağız Gönüler (s. 65)
Deneme, edebiyat dünyasında düşüncelerin ve kişisel görüşlerin özgürce ifade edildiği bir türdür. Bu tür, 16. yüzyılda Michel de Montaigne'in eserleriyle popülerlik kazanmış ve zamanla farklı yazarlar tarafından çeşitlenmiştir. Yerli edebiyatımızda ise Ahmet Hamdi Tanpınar, Cemil Meriç ve Nurullah Ataç gibi yazarlar, deneme türünün önemli temsilcileri arasında yer alır. Bu eserlerde, yazarların hayat, sanat, toplum ve birey üzerine derin düşünceleri, okuyucuya yeni bakış açıları sunar. Denemeler, genellikle bireysel deneyimlerin ve gözlemlerin paylaşılmasıyla ortaya çıkar. Okuyucu profili geniştir; düşünce dünyasını zenginleştirmek, farklı bakış açıları keşfetmek isteyenler için ideal bir türdür. Denemeler, edebi bir dil kullanarak okuyucuya hem eğlence hem de bilgi sunma amacını taşır. Bu nedenle, edebiyat ve düşünce hayatına ilgi duyan herkes için değerli bir okuma deneyimi sunar.

““Bizler maziyi aramıyoruz, mazide var olup da kaybettiğimiz ve yerine koyamadığımızı arıyoruz…””— Eşikte Beklemek, Yağız Gönüler (s. 65)
“"Onurlu insanın üzerine titrediği şey karakteridir. Bayağı insanın ise makam ve mevki. " -Konfiçyus”— Perakende Yazılar, Fatma Bayram
“Nesnelerin fiyatları arttıkça insanlarınki düşüyor!”— Bir Delinin Güncesi, Asli Erdogan (s. 37)
“Müslüman, içinde yaşadığı şartları temelinden Müslümanca şarta dönüştürmekle görevli kılınmıştır. İslâm'ın siyaseti de mevcut şartlara ve kurulu düzene rağmen, her hâlükârda dünyaya müdahale etmeye hazır beklemektedir.”— Eşikte Duran İnsan, Rasim Özdenören (s. 24)
“Hırlının hırsızın kol gezdiği bir vahşi ormana düşüyor küçük kuş...”— Kırmızı Bisiklet, Can Dündar
“***** Âşıkta keder neyler gam halk-ı cihânındır (Âşıkta keder neyler, gam dünya halkınındır.) Şeyh Gâlib *****”— Bilgelikler Divanı, N. Ahmet Özalp (s. 228)
“Beni incittiniz. Önce bunu söylemek zorundayım. Merhaba bile demeden. Kendimi tanıtmadan. Kendimi tanıtmak mı? Ben bunu hiç yapamadım ki.. Ne yaşarken ne de ölürken anlatabildim kendimi. Ailem için talihsiz bir kazaydı d…”— Hijyenik Aşklar, Yılmaz Erdoğan (s. 79)
“Dünyada yerimi bulamadım, mekanım denizler olsaydı!”— Önce Çocuklar ve Kadınlar, Sunay Akın (s. 63)
“Sen, benim geç kalışlarıma umudumsun…”— Boşluk, Yunus Çetinkol (s. 30)
“"Artık sevmeyeceğim."”— Aşkın Diyalektiği, Rasim Özdenören (s. 75)
“Yalnızlığım ve ben iyi ki varız .”— Özümden Sözüme, Oğuz Yılmaz (s. 11)
“saat kuleleri Osmanlı'nın 1860'lardan sonra Batı'dan öykünerek diktiği yapılardır. Minarelerin bildirdiği ezan saati unutulmaya başlayınca, bu kuleler oraya buraya dikilmeye başlandı.”— Sanat ve Anlam, Savaş Ş. Barkçin
“Şarkılar söyleyeceğiz, filmler izleyeceğiz,kitaplar okuyup anılar biriktireceğiz. Gün gelecek belki de seninle yan yana bir sahil kasabasında yaz bulutlarını seyredeceğiz. Belki bizim de mucizemiz budur. “Görmesini bilen…”— Yaz Bulutları, Ahmet Batman
“Evler biraz da sessizce acı çekilen yerlerdir.”— Kırkikindi, Onur Çalı (s. 62)
“Bu kadar mı vazgeçmiştin kendinden? Bu kadar mı umutsuzsun? Bu kadar mı yoksun? Yine mi savaşmayacaksın? Yine mi kabul? Yine mi yenildin? Hâlâ mı in dokuz yaşın kırgınlığı?”— Taşların Fısıldadığı, Ayşe Ay
“Şimdi soruyorum sana : Dönüştüğün kişiye değdi mi Sineye çekip susman?”— Denizin İncisi, Sümeyye Taşer (s. 102)
“Kimse görmek istemeyen kadar kör olamazdı. Onların körlüğü ise nankörlüklerinden ileri gelmekteydi.”— Sudan Hikayeler, Kadir Kargı
“Keşkelerle yaşamaktansa iyikilerle öl daha iyi.”— Beni Yarım Bıraktın, Zeus Kabadayı
“Kendi yolundan yürü! Kendi yöntemini bul! Kendi hatalarını yap. Kendi listeni oluştur. Hep başkalarını dinlemekten düşünmeye fırsat bulamayacaksın. Dinleme, yürü. Yol yürüyenindir.”— Moğolluklar, Aykut Ertuğrul
“Eğer yeterince çalışırsan günün birinde çalışmama hakkı elde edersin!”— Çok Çalışıyoruz, Erdem Aksakal