EA
Esra Arca🌱Yeni Okur
@esra_arca_21
Alıntı
“Zaman sevgiyi sınayan öyle bir mihenk taşıdır ki, ölmez sanılan sevgileri bu kutsal taşın üzerinde kurban eder...”— Resimde Görünmeyen, A. Ali Ural (s. 113)
0 izlenme·3ay
Deneme, edebiyat dünyasında düşüncelerin ve kişisel görüşlerin özgürce ifade edildiği bir türdür. Bu tür, 16. yüzyılda Michel de Montaigne'in eserleriyle popülerlik kazanmış ve zamanla farklı yazarlar tarafından çeşitlenmiştir. Yerli edebiyatımızda ise Ahmet Hamdi Tanpınar, Cemil Meriç ve Nurullah Ataç gibi yazarlar, deneme türünün önemli temsilcileri arasında yer alır. Bu eserlerde, yazarların hayat, sanat, toplum ve birey üzerine derin düşünceleri, okuyucuya yeni bakış açıları sunar. Denemeler, genellikle bireysel deneyimlerin ve gözlemlerin paylaşılmasıyla ortaya çıkar. Okuyucu profili geniştir; düşünce dünyasını zenginleştirmek, farklı bakış açıları keşfetmek isteyenler için ideal bir türdür. Denemeler, edebi bir dil kullanarak okuyucuya hem eğlence hem de bilgi sunma amacını taşır. Bu nedenle, edebiyat ve düşünce hayatına ilgi duyan herkes için değerli bir okuma deneyimi sunar.
“Zaman sevgiyi sınayan öyle bir mihenk taşıdır ki, ölmez sanılan sevgileri bu kutsal taşın üzerinde kurban eder...”— Resimde Görünmeyen, A. Ali Ural (s. 113)
“… sessizlik bazen en büyük cevap; uzaklaşmak en haklı direnişti. ”— Umudun Mevsimi, Gülcan Şık
“Biz, kendi şişkin, hem şişirdiğimiz hem de şişirilen egolarımızı söndürmedikçe, havasını indirmedikçe, birbirimizle konuşmaya değil, sadece kendimizi anlatmaya devam edeceğiz.”— Konuşmanın İmkansızlığı Üzerine Bir Diyalog, Osman Çakmakçı
“Çünkü hayat, sadece var olmakla yetinenler için değil; cesaret edenler için bir keşif yolculuğudur. Evet, düşeceğiz. Kırılacağız. Ama her kırık yerden sızan bir ışık, yeni bir yön gösterebilir. Asıl kayıp, hiç denememekt…”— Kimin Hikayesi Bu?, Aylen Durmush (s. 43)
““Burada en büyük güvencemiz,kadınların kadınlara olan desteğidir.Tıpkı tabiat ana toprak ana gerçeği gibi kadın kadının yurdudur,sığınağıdır ve gücüdür.””— Kız Neşesi (Karton Kapak), Buket Uzuner (s. 77)
“Bu duvarlar daha ne kadar yükselecek? Yoksa Gazze'de yaşayan son çocuk da ölünce artık yükselmesine gerek mi kalmayacak?”— Taşları Ağlayan Şehir Kudüs, Muhammed Kurtcephe (s. 25)
“O, hiç unutulmayacağını bilerek bu dünyadan ayrılmış. Nereden gelip nereye gitmek istediğinin farkındalığıyla yaşamış olduğu için belki de. Son sözü Sappho'ya bırakmanın yerinde olduğunu düşünüyorum. "Yakındığım yok Bir…”— Dünyada ve Türkiye'de İlkler / Kibele Edebiyat Antolojisi 1, Hatice Dökmen (s. 71)
“Dünyaya bağlanmış düşünceler tüm insanlık için kurtuluş kapısı olamaz.”— Düşüncenin İmkanı, Muhammed Esiroğlu
“"Kafamızı nereye çevirsek, keresteye rastlıyoruz ama, az bile demek ki... İthal ediyoruz."”— İsim Şehir Bitki, Yılmaz Özdil (s. 238)
“Her şeyi biliyor, yalnızca haddini bilmiyor..”— Yüksek Kader, İbrahim Tenekeci
“"Bütün çabam kimseye muhtaç olmadan yaşamak..Ve bütün umudum da kendimde"”— Montaigne, Stefan Zweig
“Olmanın bilgisi kitaplarda vardır ama kendisi olanla hemhal olmadan ele geçmez. hal sirayet eder demişler. derdin ne ise, ona sahip olanlarla beraber ol ki derman bulasın. eşkıya olmak istiyorsan evliya eşiğinde tüketme…”— Sermayem Yok Derdimden Başka (Ciltli), Serdar Tuncer
“Dünyanın düzenini, bana ait olmayışı gerçeğini değiştirmeye bir zaman çok uğraştım ama gücüm yetmedi.”— Kırkyama, Esra Gayretli (s. 31)
““- Her yer çok karanlık efendim! Doğru diyorsun Farah. Hayatına gölge edenleri sileceksin ki karanlıkta kalan ruhuna yeniden güneş doğsun.””— Ruhum Mutlu Kal, Ahi Aratoğlu (s. 60)
““Meğerse kumbara gibiymişiz. İçimiz, ne kadar da bize ait olan şeylerle doluymuş. Oysa şimdi kumbaranın altını açmaktan korkuyoruz. İçinden nasıl birinin çıkacağını bilmiyoruz. Bütün korkum bu yüzden. Ya bu gecenin sonun…”— Yatağımdaki Yabancı, Sinan Akyüz (s. 19)
“Sen aşk'a aşıktın Ben üzerime alındım...”— Bambaşka, Kahraman Tazeoğlu
“"Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen Merdüm-i dide-i ekvân olan insansın sen"”— Kendini Aş Haddini Aşma, Mustafa Kutlu (s. 15)
“İnsan neyi beklerse ona dönüşüyor bir süre sonra.”— İnsaniyet Namına, Gökhan Ergür (s. 108)
“Her şeyin hükmünü yitirdiği yerdeyim… Ama nereye kadar?”— Cümle Kapısı, Prof. Dr. Nazan Bekiroğlu (s. 159)
“Size huzur verdim diyenler bizden ne aldıklarını söylesinler….””— Taşları Yemek Yasak, İsmet Özel