Roman

Şemspare derleme bir kitap olmuş. Elif Şafak'ın güçlü kurgu ve güzel hikayeler içeren kitaplarını okuduktan sonra bu kitap beni çok etkilemedi ama mutlaka okumalısınız. Niye mutlaka okuyun diyorum çünkü kitapta bir sürü eğitici, öğretici referanslar mevcut. Bir sürü yeni yazar, kitap vs öğrenebilirsiniz. Mevcut bazı notlarınızı güncelleyebilirsiniz. Kitapta o kadar çok favori cümlem var ki hangisini yazsam bilmiyorum :) Bir de kitapta bahsedilen yalnızlık ve yolculuk olguları ile kendimi çok bütünleştirdim. Ne yaparsam yapayım kendimi bir yere ait hissedemememim rahatsızlığını az da olsa azalttı :) İyi okumalar dilerim :)

Elif Şafak'ın çok beğendiğim kitaplarından bir tanesi :) Kitabın kurgusu bir apartmanda geçiyor ve siz kitabı okurken kendinizi o apartman sakinlerinden biri gibi hissediyorsunuz. Kitaptaki tasvirler ve kurgu başarılıydı ama buna rağmen başarısız bir final vardı. Elif Şafak kitaplarının ortak özelliği galiba başarısız finalleri. Güzel kitapları var ama o son yumruğu atamıyor okuyucuya :) Kitabı tavsiye ederim bir çırpıda bitiyor zaten :) Kitaptan sevdiğim cümleler; ✨️Profesör Kandinsky' ye göre, aşkın ölümsüz olabilmesi için hafızanın ölümlü olması şarttı. ✨️Başkalarının yanındayken olduğum insana katlanamadığım için ,mümkün olduğunca yalnız kalmaya çalışıyor ve hep aynı çıkmaz sorulara cevap arıyorum... ✨️Aslında en iyisi hayatımızı kontrol edemediğimizi bir an evvel itiraf etmek.! ✨️ Şu hayatta azalması gerektiğini öğrendiğin an, inadına çoğalan bir şey varsa, o da “evham”dır... ✨️(...)yarı haksızlığımızın üzerini kapatıyorduk yarı haklılığımızla! ✨️Her ay karneyle verilmeliydi insanlara kelimeler. Herkes, ağzından çıkan sözlerin, tıpkı içtiği su, işlediği toprak gibi kıt, kaynaklardan olduğunu, konuştukça sınırlı payından tükettiğini bilmeliydi! ✨️Hep yaşından bir kaç adım önde gitmiş, şimdiyse bir köşede durmuş, yaşının kendisine yetişmesini bekliyordu... ✨️İnsan dengi olmayan birine pekâlâ âşık olabilir de, dengi olmayanla arkadaşlık edemez... ( Bu ne yaman çelişki değil mi? 🤭) ✨️ Bir insanı sevmek, gamhânesinde bir türlü huzura erememiş hikâyeleri tomar tomar çıkartıp, birer birer temize çekmek demektir. Aşk ise, o hikâyelerin peşisıra dalıp sevdiğinin hayalhânesine, onun tasvir ettiğinden daha ötesi ve tezyin ettiğinden daha çirkiniyle karşılaştığın halde, çıkmayı istememektir oradan. Not: Kitabın yan etkisi olarak kitabı okurken ve okuduktan sonra bir süre burnunuza çöp kokusu gelebilir 🙊 İyi okumalar 🙋🏼‍♀️❤️

Uzun uzun yorumlanmayacak Elif Şafak'ın en kötü kitaplarından biriydi diyebilirim. Vermek istediği mesajı, okuyucunun ( benim gibi ) istediği biçimde, derin ve alışılmışın dışında değil de çok sığ bir üslupla vermiş. Vermek istediği mesaja gelince arada kalmış insanların psikanaliz yorumları ve hikayeleri diyebiliriz aslında. Sağ görüşlü babanın sol görüşlü oğlu, dindar annenin ateist kızı vb. Sık sık ülkemizde de rastlanan çakışan görüşler ve yaşam tarzları... Kitap konuyu benim dediğim gibi yüzeysel işlememiş tabii ki. Her şeye rağmen okumak isteyenler için kitaptaki Azur karakteri tanımaya değerdi bence :) Sonuç olarak kitabı beğenmedim hele final çok kötüydü. 🙈 Yine de şansını denemek isteyenler için iyi okumalar. 🙋🏼‍♀️💖 Kitapta sevdiğim cümleler; ✨️ Sadece sizin gibi düşünen ve konuşan insanları okuyorsanız, okumuyorsunuz demektir. ✨️ Bütün ömür boyu damla damla biriktirdiğimiz hüzünlere, kederlere sonradan tek bir kişinin sebep olduğunu sanmak ne büyük yanılsamadır. Ama insan beyni, kendini aldatmakta ustadır. ✨️ Ama işte insan kendini aşka ya da inanca fazla kaptırırsa,dogmaya dönüşüyor her şey. Ne aşkı, ne inancı abartmamalı. Hiçbir şeyi putlaştırmamalı.

Oğuz Atay benim kendime çok benzettiğim bir yazar :) O da benim gibi inşaat mühendisi, yazar hem de tutunamamışlardan 🙃🙈 Gelelim kitabımıza; Kitabımızın baş karakteri Turgut arkadaşının intihar etmesi üzerine bir yolculuğa çıkıyor, aslında bu yolculuk kendine çıktığı bir yolculuk. Daha fazla ipucu vermeyim :) Bakalım yolda kendisi ile ilgili neler keşfetmiş 🙃 Kitabın ismi neden Tutunamayanlar olmuş derseniz, sorgulayan, araştıran hiçkimse bu hayata tutunamıyor :) Sizde tutunamayanlardan mısınız? ❤️‍🩹 Kitaptan sevdiğim cümleler; ✨️ Kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım. ✨️ Her zaman kendimi kendime açıklamaktan korkmuşumdur. ✨️ Kitaplar yüzünden çok acı çekiyorum. Sanki hepsi benim için yazılmış. ✨️ İnanarak dinlememizi güçleştiriyorlar. İnsan her sözü kuşkuyla karşılıyor artık. Gerçekle düş birbirine karışıyor; yalanın nerede bittiğini anlayamıyoruz. Tutunacak bir dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz. ✨️ İnsan neyi kaybedeceğini bile bile yaşar mı? ✨️ Özellikle,en yakınınız,sizi aptalca bir yarışma duygusuna sürükler. ✨️ Kitaplar da büsbütün bozdu ahlakımı. İnanmak güzel şeydir, hayır, değildir. ✨️ Olric, insan nedir biliyor musun? Ağaçları kesip kağıt yapan, sonra o kağıda 'ağaçları koruyun' yazandır. ✨️ Biz adam olmayız Olric. ✨️ Anlamadım olric. Anladınız efendim. Anlamaktan korkuyorsunuz sadece... ✨️ Yağmur yağıyor Olric. Islanıyor etraf. Ağlasak kimse anlamaz değil mi? ✨️ Ne imla Ne satır arası, Ne paragraf, Boşluk yok Olric Dopdoluyum..

Hayal Kırıklığı

"Al gözüm seyreyle Salih" beni oldukça hayal kırıklığına uğrattı. Salih’in içsel çatışmalarını ve doğayla olan ilişkisini derinlemesine incelemek yerine, kurgu sanki bir yere varmakta zorlanıyordu. Olay örgüsü çok yavaş ilerledi ve karakterlerin derinliği kaybolmuştu; toplumsal dinamikler yeterince etkileyici bir şekilde işlenememişti. Daha akıcı bir anlatım beklerken, çoğu yerinde kaybolmuş hissettim.

Hayal Kırıklığı

Mahir On'ların Öyküsü'nde yazarın dili, yer yer ağır ve didaktik bir havaya bürünüyor; bu da hikayenin akışını zorluyor. Karakterlerin derinliği ve içsel çatışmaları yeterince vurgulanamamış, bu nedenle Mahir'in mücadelesine dair duygusal bir bağ kurmakta zorlandım. Yazarın anlatım tarzı, siyasi atmosferi yansıtma çabasına rağmen, beni içine çekmekte yetersiz kaldı.

Nefes mi? Nefis mi? İyi düşünün ! :) İnanç konusunda derin manaların peşine düşmüş Allah aşıklarının hikayelerini seviyorsanız bu kitap tam sizlik ❤️ Yunus Emre'nin hayat hikayesini anlatan bu kitabın çoğu okuyucuya daha önce farkında olmadığı bazı bilgileri öğreteceğini düşünüyorum 🙃 Okuyunca şaşırabilirsiniz 🙃 Kitaba şöyle bir eleştrim olacak, kurgu çok dağınıktı. Öğretici bir dil EVET ama akıcı bir dil HAYIR. O akıcılık yakalansaydı benim açımdan daha lezzetli bir kitap olurdu 📚 Bu arada kitaba da ismini veren OD kelimesi " ateş " demekmiş. Aslında mana olarak "aşk ateşi " ❤️ Kitapta sevdiğim bir paragraf; ⭐️"Sen aşk işini kolay sanırsın zahir?" "Hayır, kolay sanmam; bilakis o bir ateştir; yakar, yandırır. Ama nefsi de kirlerinden arıtır. Sevgili lehine nefsinden arınmayan aşık elbette yalancı kalır! Turfanda üzümün tadı ekşidir; tatlılaşması için güneş altında sabırla beklemesi gerekir." ⭐️" Alemde sevgiden büyük bir umut da, sevgiden öte bir korku da yoktur. Sevgiliden korkmak, korkunun en yüksek derecesi, sevgiliden umut etmek umudun en yüksek kertesidir. Sevgilisi olmayan biri, yaşadığını sansa da yürüyen ölüden ibarettir!.. " İyi okumalar 🙋🏼‍♀️📚⭐️

Hayal Kırıklığı Yaratan Üslup

Aziz Nesin'in 'İnsanlar Uyanıyor' kitabında, yazarın dili bazen çok akıcı ve etkileyici olsa da, bazı bölümlerde gereksiz yere didaktik bir hava taşıyor. Karakterlerin içsel mücadeleleri ve toplumsal dönüşüm süreçleri oldukça ilginç, fakat anlatım üslubunun zaman zaman sarkıntı yapması beni hayal kırıklığına uğrattı.

Gece ve Kadın

Tomris Uyar'ın "Gecegezen Kızlar"ı, gecenin karanlıklarında kaybolan genç kadınların hikayelerini öyle bir akıcılıkla sunuyor ki, sayfaları çevirirken kendinizi onların dünyasında buluyorsunuz. Her karakterin içsel çatışmaları, gece hayatının sunduğu özgürlük ile toplumsal baskılar arasında gidip gelirken, yazarın dili de bir o kadar etkileyici ve dinamik. Roman, yalnızca bir hikaye değil; aynı zamanda bir keşif yolculuğu gibi ve bu yolculukta yaşanan her an, okuyucuyu daha da derinlere çekiyor.

Hayal Kırıklığı

Tante Rosa'nın dili, çoğu zaman akıcı olmaktan uzak, ağır ve dağınık bir anlatıma sahip. Karakterlerin içsel çatışmaları ve duygusal derinlikleri yeterince işlenmemiş gibi geldi; bu da Rosa'nın özgürlük arayışını daha etkileyici bir şekilde hissetmemi engelledi.

Hayal Kırıklığı

Romanın olay örgüsü beni pek tatmin etmedi; karakterlerin içsel çatışmaları ve savaşın ruhsal etkileri derinlemesine işlenmemiş gibi geldi. Zaman zaman sıkıcı gelen bölümler, hikayenin akışını zayıflatmış ve beni kitaptan koparmıştı.

Sırların Peşinde

The Da Vinci Code, beni derin düşüncelere iten ve daha önce hiç sorgulamadığım inanç ve tarih konularını ele alan bir yolculuğa çıkardı. Robert Langdon ve Sophie Neveu’nun zekice kurgulanmış macerası, sadece bir cinayet soruşturması değil, aynı zamanda insanlığın gizli kalmış sırlarına dair bir keşifti. Kitap boyunca kalbimde hissettiğim heyecan ve merak, sayfaları çevirirken adeta beni içine çekti; her bir sembol ve şifre, kendi içimdeki sorgulama ve keşif arzusunu ateşledi.

İçsel Çatışmaların Gölgesinde

Jane Austen'ın 'Persuasion'ındaki dil, ince bir ironiyi ve derin bir duygusal katmanı ustalıkla harmanlıyor. Özellikle Anne'in içsel çatışmalarını yansıtan betimlemeleri, okuyucuya onun dünyasını hissettirirken, bazen yavaş ilerleyen olay akışı, karakterlerin düşüncelerine derinlemesine dalma imkanı sunuyor; bu da okuyucunun sabrını test edebiliyor.

İnsan Doğasının Derinlikleri

Sakin Aldanma, İnanma, Kanma, insan ilişkilerinin karmaşıklığını öyle bir ustalıkla işliyor ki, her sayfada kendi içsel çatışmalarımı sorguladım. Ana karakterin yaşadığı hayal kırıklıkları ve güven sorunları, beni derinden etkiledi; onunla birlikte ben de düş kırıklıklarına kapıldım ve yeniden ayağa kalkma çabasını hissettim. Farklı karakterlerin hayatına dokunuşları, bana hayatta karşılaştığımız aldatmacaların ne denli gerçek olduğunu hatırlattı ve toplumsal normların altında yatan duygusal yükleri düşündürdü.

Korkunun Labirentinde

Korkudan Korkmak, Aziz Nesin'in ustaca işlediği bir tema üzerinden, karakterlerin korkularıyla yüzleşmelerini aktarıyor. Romanın akıcılığı, özellikle karakterlerin içsel çatışmaları ve toplumsal baskılar arasındaki sürekli gidip gelişlerle sağlanıyor. Her bölümde bir sonraki sayfayı merak ettirerek, okuyucuyu sürekli geride kalan korkularla yüzleşmeye itiyor. Bu yönüyle, kafa karıştırıcı ve düşündürücü bir yolculuk sunuyor.

Kars'ın Karakışında Arayış

Orhan Pamuk'un 'Snow' romanı, Kars'ın karla kaplı sokaklarında dolaşırken, hem dış dünyamla hem de içsel yolculuğumla bir hesaplaşmaya girmeme neden oldu. Ka'nın aşkı ve inancı sorgularken yaşadığı belirsizlik, benim de hayatımın bazı dönemlerindeki çatışmaları hatırlattı; insanın ne kadar karmaşık bir varlık olduğunu bir kez daha düşündürdü. Farklı ideolojik karakterlerle dolu bu kasabada, kendimi bir parça kaybolmuş hissetsem de, sonunda belki de arayışın kendisinin bir anlam taşıdığını anladım.

Nazik Alet'in Derinliği

Nazik Alet, karakterler arasındaki içsel çatışmalar ve toplumsal baskılarla örülü bir hikaye sunuyor. Ancak bazen olayların akışı biraz dağınık hissettirebiliyor ve bazı karakterlerin derinliği yeterince işlenmemiş gibi geldi. Aziz Nesin'in mizahi üslubu, eleştirilerini etkili bir şekilde aktarırken, bu da hikayenin akışını güçlendiriyor; ama daha tutarlı bir olay örgüsü ile belki daha da etkileyici olabilirdi.

İçsel Yolculuğun Peşinde

Şebek Romanı, beni derin bir içsel sorgulamanın içine çekti. Ana karakterin kimlik arayışı ve toplumsal normlarla olan çatışmaları, kendi hayatımdaki benzer mücadeleleri hatırlattı. Ayşe Şasa'nın yarattığı fantastik dünya, bu duygusal yoğunluğu daha da derinleştirdi; okurken sanki kendi içimdeki çatışmaları dışarıda yaşıyormuşum gibi hissettim. Kitabın sonlarına yaklaştıkça, karakterin özgürlük arayışı bana cesaret verdi ve kendi hayal gücümün sınırlarını zorlamaya teşvik etti.

Kimlik Arayışının Derinliği

Murathan Mungan'ın 'Sahtiyan'ı, karakterlerin içsel çatışmalarını ustalıkla işleyerek, toplumun dayattığı rollerle bireyin gerçeği arasındaki ince dengeyi sorguluyor. Olay örgüsü, karakterlerin psikolojik derinliklerine inerek, kimlik arayışlarının karmaşasını etkileyici bir şekilde yansıtıyor. Ancak, bazı bölümlerde daha akıcı bir anlatım tercih edebilirdim; zaman zaman derinlikten kaybolma hissi verdi. Yine de, bu kitapta kendimi bulmak ve sorgulamak için yeterince neden buldum.

Tarih ve Duyguların Kesişimi

"Teşkilat-ı Mahsusa - Bir Gizli Teşkilatın Öyküsü" beni derinden etkileyen bir okuma deneyimi sundu. Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküş dönemindeki karakterlerin içsel çatışmalarını ve vatanseverlikle ihanet arasındaki ince çizgiyi sorgulamaları, beni düşünmeye sevk etti. Her bir karakterin motivasyonunu anlayabilmek için derinlemesine inmek zorunda kaldım ve bu bana hem tarihin hem de insan ruhunun karmaşıklığını yeniden hatırlattı. Okurken adeta o dönemdeki siyasi çalkantıları hissedebildim; bu da kitabın sadece bir kurgu değil, bir tarih dersi olduğunu düşündürdü.