Sinema-Tiyatro

““Artık hiçbir şey o kadar önemli görünmüyordu. Asıl önemli olan, acıdan uzak durmak gibi geliyordu.””

“Ben insan sevmiyorum. Ben dünyanın kahrolmasını istiyorum. Anladın mı?”

“Bir insan haddinden fazla Polonyalı olabilir ama bir anne yine her zaman annedir.”

“Sabırlı ol, unutma dün gece konuştuklarımızı. Sonuna getirmek üzereyim bu işin artık.”

“"Gece gözümü kırpmadım, şimdi de, hani nasıl derler, kafam yerinde değil pek. Dörde kadar okudum, sonra uyumaya çalıştım, ama boşuna. Aklıma bin bir düşünce takıldı, bir de baktım şafak sökmüş, gün ışığı odama giriyor."”

“Çok acınacak haldesin; hem felakete uğradığın için, hem de başına gelenleri anlayacak bir ruh taşıdığın için.”

“Akıllı bir adam gibi, bol bol konuşuyorsun, ama sözlerinde sağduyudan eser yok.”

“Ah keşke benimle aynı kafada olsan!”

“_ Neyin var senin? - Mutsuzum. _ Sahi mi? Ne zamandan beri? - Unutmuşum.”

“Bakıyorum da, in­sanları kazanmak için en iyi çare onların sevdiklerini se­ver görünmek, doğru dediklerine doğru demek, kusurlarını övmek, her yaptıklarını alkışlamak.”

“"Görmez tabii, benim gözümle bakmıyor ki..."”

“Göğe bakıyorum, sizi görüyorum, iç çekiyorum. Yetmez mi bu hislerimi anlatmaya.”

““İnsan ne kadar çok severse o kadar az övmeli sevdiğini.””

“Ağlasın, iyi gelir. Yoksa yüreği parçalanır. Büyük üzüntüler gözyaşlarında yaşar.”

““İnsan deli olmalı ki kansın O yalnız ağızdan edilen, Edilir edilmez de bozulan yeminlere! “”

““Şimdiye kadar hiç görmedim ben kulak yoluyla iyileştirildiğini yürek acısının.””

“Pazar günleri bile evine tıkıl ki için kapansın.”

“Küçük bile olsa kaba bir davranış, düşüncesizce söylenmiş bir söz üzüyor sarsıyor beni...”

“Yersiz de olsa şüphe insanı yaralar.”

“Anne olmak ne garip! Evladından kötülük de görse, bir anne ondan nefret edemez.”