Tempo oyunları ve beklenti
Kukla'nın ilk yarısı beni gerçekten yakaladı—Ümit'in o tipik hızlı kurgusu sayesinde sayfa çevirmeyi bırakamadım. Ama ortasından itibaren, özellikle açıklamalara girdiği yerlerde akış biraz sekteye uğradı; merak ettiklerim hemen tatmin olmak yerine ara sahnelerde biraz boğuldum. Sonunda tekrar toparlanıyor ama o ivme kaybı, benim için kitabın en zayıf noktası oldu—sanki yazarın kendisi de bazı kısımlarda aceleci davranmış gibi geldi. Yine de Ümit'in karakterleri ve twist mekanizmaları için okumaya değer, sadece bütün gaz gitmediğini düşün.

















