Güzel ama Biraz Kapalı Kalan Bir Eser
Attila İlhan'ın karakterleri gerçekten iç dünyalarıyla ilgilendirir — özellikle toplumsal baskı altında ezilen, ama bundan kurtulamayan insanlar. Ama açıkçası, bu karakterlerin psikolojik çatışmaları bazen çok yoğun, çok kapalı hissettirdi; kimi zaman kim ne düşünüyor, neden o davranışı yapıyor, bunu tam anlayabilmek zor oldu. Şiirsel üslubu sevdim, İstanbul'un sosyal katmanlarını görmek ilginçti, fakat karakterlerin gelişim yolculuğu biraz daha net ve takip edilebilir olabilirdi — bu da okumayı zorlaştırdı.




















