Tutukluluğun Psikolojik Katmanları
Attila İlhan'ın bu eserinde tutuklu karakterin iç dünyasını takip etmek çoğu zaman çıkmazda kalma hissi veriyor — bunu diyorum çünkü karakterin ruh hali o kadar dalgalanıyor ki, bazen onun düşüncelerinin nereden başlayıp nereye vardığını takip etmek zorlaşıyor. Ama işte bu da kitabın bir başarısı aslında; yazarın tutukluluğu sadece hapis duvarları olarak değil, karakterin kendi zihninde dolaştığı labirent olarak gösterme çabası oldukça etkileyici. Günlük formatı sayesinde karakterin zaman içinde nasıl değiştiğini, nasıl çaresizleştiğini ya da bazen umut bulduğunu direkt hissediyorsun. Ancak bazı bölümlerde karakterin iç monologları tekrarlayan, biraz daire içinde dönüyor gibi geliyor — bu da okuma deneyimini kimi yerlerde yavaşlatıyor.
