
Sherlock Holmes Dörtlerin İmzası
Heyecan ve Durgunluk Arasında Sallanıyor
Holmes'ün kokain içerek sıkıldığı sahnelerden başlayıp Mary Morstan'ın gelmesiyle hızlanan temposu hoşuma gitti, ama ortasında biraz yavaşladığını hissettim — özellikle araştırma kısmında aynı ipuçlarını tekrar tekrar işlemesi beni sıktı. Doyle, Watson'ın gözünden anlatarak merakı canlı tutuyor, fakat bazı bölümlerde gereksiz detaylar var; son kısımda tekrar hız kazanıyor ama o kadar geç ki, okuyucunun enerjisi biraz azalmış oluyor. Yine de klasik bir polisiye hissini kaçırmıyorum, sadece modern tempoyla yazılmış olması daha iyi olurdu.




















